Αρθρογραφία
Ουδείς Αχαριστότερος του Καβαλημένου Ευεργετηθέντος
Οι αχάριστοι ευεργετημένοι είναι πολλοί και είναι παντού ειδικά στη πόλη μας... Αυτό που θα έπρεπε να παίρνουν ως αντάλλαγμα για την αχαριστία τους είναι να βρίσκουν μόνιμα ‹›κλειστές πόρτες››. Μερικά σημάδια αχάριστων ανθρώπων είναι ότι δεν είναι πολύ ενσυναισθητικοί με τους άλλους, νομίζουν ότι είναι το κέντρο του κόσμου, πιστεύουν ότι οι άλλοι πρέπει να τους «υπηρετήσουν» για κάτι με μια ωφελιμιστική έννοια ανθρώπων. Η αχαριστία είναι μια πολύ πιο συχνή συμπεριφορά από όσο νομίζουμε. Βασίζεται σε μια απόχρωση κοινωνικής απόρριψης έναντι του άλλου, όταν κάποιος δεν είναι σε θέση να αντιστοιχεί κατάλληλα στη βοήθεια ή τα οφέλη που λαμβάνει από άλλους. Το «Δώσε χωρίς να περιμένεις τίποτα ως αντάλλαγμα» είναι μια σπουδαία στάση ζωής , που λίγοι την υποστηρίζουν και ακόμα πιο λίγοι την εφαρμόζουν. Δυστυχώς σπάνια επιβραβεύονται όσοι δίνουν χωρίς αντάλλαγμα και επιπλέουν όσοι συντηρούν τα πάρε δώσε....οι οποίοι βέβαια κάποτε βοηθήθηκαν χωρίς αντάλλαγμα....
Ωστόσο, είναι ένα πράγμα να μην ζεις περιμένοντας τίποτα από τους άλλους, αφήνοντας τις προσδοκίες και άλλο είναι οι αχάριστοι άνθρωποι, αυτοί που, ακόμα κι αν τους έχετε κάνει κάθε είδους χάρη, δεν θα εκφράσουν ποτέ την ευγνωμοσύνη τους. Ακόμα κι αν γνωρίζουν οτι χωρίς τη βοήθεια σας ...δεν θα καταφέρναν τίποτα απολύτως..... θα έμεναν απλά ένα όμορφο περιτύλιγμα χωρίς ουσία και ποιότητα. Η αχαριστία σφυρηλατείται ως μία από τις εκδηλώσεις του <Εγώ>! Υπάρχει ένα ρητό που λέει: «Είναι έμφυτο να είσαι ευγνώμων» και ως άνθρωποι, πρέπει να ενθαρρύνουμε την υποστήριξη, τη συνεργασία, την ακρόαση και τη συνοδεία μεταξύ μας, ειδικά με εκείνους που βρίσκονται σε περιόδους δυσκολίας και θέλουν υποστήριξη. Αλλά η αλήθεια είναι ότι η αχαριστία είναι μια πολύ πιο συχνή συμπεριφορά από ό,τι νομίζουμε.
Βασίζεται σε μια απόχρωση κοινωνικής απόρριψης έναντι του άλλου, όταν κάποιος δεν είναι σε θέση να αντιστοιχεί κατάλληλα στη βοήθεια ή τα οφέλη που λαμβάνει από άλλους. Γιατί όμως φτάσαμε σε αυτό? Είναι τόσο μεγαλύτερο το κακό που σου έχει κάνει κάποιος για να τον προδώσεις και να φανείς αχάριστος? Ή ήταν έμφυτη η αχαριστία που τελικά απλά περίμενες κάποιο κορόιδο να σε γεμίσει , να σε ‹›κάνει άνθρωπο›› , να πάρεις από την ουσία του , τη ποιότητα του , την ακεραιότητα , την ευρηματικότητα του, για να τη καπηλευτείς και να υποστηρίξεις μόνο τη φρέσκια εικόνα που έχεις και μετά να τον προδώσεις?! Τα τοπικά παραδείγματα πολλά! Και στη πολιτική και στη κοινωνική ζωή αυτής εδώ της πόλης. Και κάτι μου λέει ότι έχουμε να δούμε κι άλλους αχάριστους που θα προτιμήσουν την εξουσία από την ηθική και την ακεραιότητα!
