Αρθρογραφία
Από Την Πλασματική Ακμή Στην Πραγματική Παρακμή
Νέα Σμύρνη. Η γειτονιά, που έγινε... ένα τυλιχτο απ› όλα!
Πάμε πρώτα όμως να δούμε μερικά τυπικά και ιστορικά στοιχεία πρώτου συνεχίσουμε στο δια ταύτα. Η Νέα Σμύρνη είναι περιοχή και δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Νοτίου Τομέα Αττικής στην Αττική.
Έχει πληθυσμό 72.853 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 και έκταση που ανέρχεται σε 3,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η δημιουργία του συνοικισμού ανάγεται στη δεκατία του 1920, μετά την προσέλευση των Ελλήνων Μικρασιατών προσφύγων από τη Σμύρνη και άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας (Αδραμύττιο, Αϊβαλί, Φώκαια, Μοσχονήσια, Βουρλά, Τσεσμέ, Έφεσο την ευρύτερη νότια και κεντρική Μικρά Ασία, την Κωνσταντινούπολη και τη Θράκη) στα τότε περίχωρα της Αθήνας.
Μεταξύ των μνημείων της, ξεχωρίζει ο Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Φωτεινής με το κωδωνοστάσιό του, το οποίο αποτελεί ακριβές αντίγραφο αυτού που βρισκόταν στην Αγία Φωτεινή της Σμύρνης μέχρι την Καταστροφή του 1922, ενώ άλλα σημαντικά ιστορικά κτήρια της περιοχής είναι το Μέγαρο της Εστίας Νέας Σμύρνης, το Ιωσηφόγλειο ορφανοτροφείο και η Εθνική Στέγη, συνδεόμενα όλα με τον Μικρασιατικό Ελληνισμό. Θέμα δημιουργίας Νέας Σμύρνης τέθηκε για πρώτη φορά το 1827 στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας, χωρίς ωστόσο να υλοποιηθεί: Είχε προηγηθεί αίτημα 283 «ελεύθερων Σμυρναίων» (όπως αυτοπροσδιορίζονταν), οι οποίοι κατοικούσαν στο Ναύπλιο και στην Αθήνα και ζητούσαν «τόπον δια να κατοικήσουν, εγείροντας ιδιαιτέραν Πόλιν». Αυτό το αίτημα εγκρίθηκε, η «πόλις απεφασίσθη να ονομασθή Νέα Σμύρνη» και η τοποθεσίας της να είναι στην περιοχή του Ισθμού της Κορίνθου.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το 1922-1923, η κυβέρνηση αποφάσισε την κατασκευή συνοικισμού για τους πρόσφυγες από τη Σμύρνη στην περιοχή και η οικοδόμησή του άρχισε το 1926. Το 1928 είχε πληθυσμό μόλις 210 κατοίκων. Μέχρι το 1933, η περιοχή αναπτύχθηκε σε πραγματική πόλη, με πληθυσμό 6.500 κατοίκων, ο οποίος έφτασε τους 15.000 κατοίκους πριν το 1940. Η Νέα Σμύρνη έγινε Δήμος με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την απελευθέρωση, το 1944 και οφείλει το όνομά της στην καταγωγή των προσφύγων κατοίκων της. Μεταπολεμικά, η Νέα Σμύρνη ενσωματώθηκε στην Αθήνα που γιγαντώθηκε από την εσωτερική μετανάστευση και επεκτάθηκε προς τα ανατολικά και νότια με αυξανόμενο πληθυσμό.
Μέχρι και περίπου 30 χρόνια πίσω η Νέα Σμύρνη ήταν ακόμα μια γειτονιά, μια γειτονιά μεσαίας τάξης κυρίως με υψηλό όμως μορφωτικό και αξιακο-ηθικο επίπεδο.
Από τα τέλη όμως της δεκαετίας του 90 ξεκίνησε να μπαίνει σε εφαρμογή ένα πλάνο εκσυγχρονισμού που μόνο στόχο όπως αποδεικνύεται σήμερα είχε την οικονομική ανάπτυξη κάποιων και την ισόβια πολιτική βολή όσων φρόντισαν αυτοί οι κάποιοι να αναπτυχθούν πραγματικά αλλοιώνοντας το DNA της Νέας Σμύρνης.
Η μεθόδευση της παρακμής της πόλης μπήκε σε ισχύ και σε πλήρη εφαρμογή κυρίως από το 2000 μέχρι και σήμερα όπου μια και μόνο πολιτική ομάδα κάνει κουμάντο στην πόλη , όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο ψεύδεται κατάφορα και όποιος πιστεύει το αντίθετο μάλλον έχει παραισθήσεις από την υπερβολική κατανάλωση σανού.
Ο συντονισμένος ευτελισμός της πόλης μέσα από την κερδοφόρα μετατροπή της σε καφεδουπολη και σε απέραντο σκοτεινό οικοδόμημα που παστώνει ψυχές , γίνεται σταθερά και επίμονα από την ίδια ενιαία και αδιαίρετη, παρά τα όσα δραματικά πλάσαραν για λίγα χρόνια για τα μάτια του κόσμου , ομάδα που στην πλειοψηφία της απαρτίζεται και διοικείται για δεκαετίες από πολιτικούς που ούτε γνώσεις έχουν ούτε μόρφωση ούτε ηθικούς φραγμούς ούτε και ιδιαίτερα ένσημα στη ζωή τους. Αυτή η πολιτική ομάδα που φυτοζωεί εις βάρους του δημοσίου και που διοικεί απρόσκοπτα και αδιάκοπα τη πόλη σχεδόν τρεις δεκαετίες τώρα κατασπαταλά το δημόσιο χρήμα για ίδιο πολιτικό όφελος και μόνο. Δυστυχώς όλα τα παραπάνω όσο δυσάρεστα κι αν ακούγονται είναι η αλήθεια.
Η πόλη είναι σταθερά κακή σε όλα τα επίπεδα με αναλαμπές πλασματικής κανονικότητας σε περιόδους φιεστών και πανηγυριών, εις βάρος πάντα των κατοίκων της. Η ασφάλεια, η καθαριότητα, η κίνηση, τα πεζοδρόμια, το παρκάρισμα , και πολλά ακόμα, όλα χρόνο με το χρόνο γίνονται πιο δυσβάσταχτα για τους Νεοσμυρνιώτες.
Δυστυχώς οι πολιτικές της ομάδας που διοικεί σχεδόν 30 χρόνια την Νέα Σμύρνη έφεραν τη πόλη στην σημερινή κατάσταση αλλά και τη δέσμευσαν σε μάλλον μη αναστρέψιμη πορεία παρακμής. Σίγουρα μέσα σε όλα αυτά έγιναν και κάποια έργα χρήσιμα και ουσιαστικά αλλά σε τι ποσοστό και με τι «κόστος».
Όταν ασκούν διοίκηση άνθρωποι , οι οποίοι στην πλειοψηφία , όχι καθολικά προφανώς, δεν έχουν κοπιάσει ούτε έχουν μοχθήσει ούτε έχουν γράψει εργασιακά χιλιόμετρα ούτε έχουν σχέση με το πώς πρέπει να βιοπορίζεται κανείς, παρά μόνο όταν λαϊκίζουν, νομοτελειακά μας οδηγούν στην παρακμή.
