Αρθρογραφία


O Δήμος της Βαβέλ

Πετρόπουλος Δημήτρης | 28/10/2022

Η ματαιοδοξία της Βαβέλ θα οδηγήσει στην πτώση της ;

Γράφει ο Δημήτρης Πετρόπουλος

Μέλος ΕΣΗΤΛΣΥΜ

Έχει κατ’ επανάληψη γίνει αναφορά και σε μέσα ενημέρωσης – που κανείς δεν έχει διαψεύσει – πως ο Δήμαρχος Τζουλακης ολοκληρώνει την πολιτική του πορεία στο τέλος αυτής της δημοτικής θητείας. Άλλωστε, δημοσίως, πρόσφατα και ο Στάθης Κούπας το δήλωσε…μεταξύ αρκετών άλλων που προκάλεσαν αίσθηση, τόσο σε όσους παραβρέθηκαν ή άκουσαν τη συγκεκριμένη δημόσια ομιλία, αλλά λογικά και στη Δημοτική Αρχή την οποία ακόμη υπηρετεί ως Δημοτικός Σύμβουλος!

Οι μόνες οργανωμένες και με όποιο δημόσιο χαρακτήρα προσπάθειες δημιουργίας συνδυασμού – με διαφορετικά χαρακτηριστικά και καταβολές βέβαια – είναι αυτές της Κλαίρης Δεληγιάννη και του Γιώργου Κρικρή.

 Η Δεληγιάννη πράγματι εργάζεται πολύ καιρό τώρα προσπαθώντας να είναι η ίδια η συνέχεια της παράταξης Τζουλακη. Έχει πετύχει να συσπειρώσει ομάδα δημοτικών συμβούλων ικανών να την κάνουν να νιώσει δυνατή και να εξακολουθήσει την προσπάθεια της σε στέρεες βάσεις.

Φυσικά, υπάρχουν και αυτοί που «Δευτέρα της λένε άλλα και την Τρίτη λένε κάτι διαφορετικό» χαλώντας μερικώς τη συνταγή «Κλαίρη», δίνοντας μάλιστα κακό παράδειγμα αλλά παράλληλα αποδυναμώνοντας και τη θέση τους καθώς τέτοιες «συμπεριφορές» σίγουρα γίνονται γνωστές.

Αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του και τις μη ελεγχόμενες παραμέτρους που μπορεί να εμφανιστούν από το πουθενά, καταλαβαίνει κανείς τις δυσκολίες και της Κλαίρης.

Ο Κρικρής, από την άλλη, ελπίζει σε ένα κοινό που συνήθως απέχει από τις κάλπες, χωρίς να έχει προς το παρόν και σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε,  ικανό αριθμό Δημοτικών Συμβούλων – ψηφοσυλλεκτών – και βέβαια χωρίς να έχει καταλάβει το βαθμό επιτυχίας ή, για πολλούς, το βαθμό αποτυχίας της Αντιδημαρχίας Καθαρότητας της οποίας είχε την ευθύνη για πολλά χρόνια.

Βεβαίως, έχει ικανότητα και σχετικά αποτελέσματα στην επικοινωνία, αλλά ακόμη μετρά τις δυνάμεις του με πολύ άγχος καθώς μια θέση στα έδρανα της ελάσσονος Αντιπολίτευσης μετεκλογικά δεν θα ήταν επιτυχία για τον επί πολλά συναπτά έτη Αντιδήμαρχο. Επίσης, η όποια ενασχόλησή του σε επίπεδο επαφών ΚΑΙ με την Πειραιώς ΚΑΙ με την Κουμουνδούρου ΚΑΙ με την Χ.Τρικούπη δείχνει μεταβλητότητα που του χαλάει το προφίλ.

Μέσα σε αυτή τη Βαβέλ εντός της παράταξης Τζουλακη, ένα μικρό κομμάτι παραδοσιακών πασόκων – προσπαθώντας να επιστρέψει(;) τα πολιτικά δανεικά του 2014 και του 2019 στη «Δεξιά»– ευελπιστεί σε Δεξιό επικεφαλής – παλαιό δεξιό, όχι όψιμο – πράγμα που φυσικά ούτε η Δεληγιαννη, ούτε ο Κρικρης είναι.

Βεβαίως, τέτοιες κινήσεις μπλοκάρουν την ανάπτυξη του συνδυασμού Δεληγιαννη, ενώ προφανώς δεν ευνοούν – όσο τον ενδιαφέρει– την ανάπτυξη του συνδυασμού Κρικρή.

Παράλληλα, ενισχύουν τις πολιτικές ορέξεις του Κούπα, ο οποίος νιώθει και αυτός ικανός να αναλάβει την Παράταξη Τζουλάκη. Τα πρόσφατα εξόφθαλμα μηνύματα από την παράταξη Τζουλάκη είναι τόσο αρνητικά προς τον Κούπα που ακόμη και ένας πρωτοετής πολιτικός επιστημών θα καταλαβαίνει ότι απλά του «έδειξαν την πόρτα να φύγει και του την άνοιξαν κιόλας».

Αποδυναμωμένος πολιτικά δυστυχώς με μια και μόνο επιλογή κατ’ εμάς– έχουμε αναφερθεί συχνά στο παρελθόν στον «Π»– αυτή της συμπόρευση του με την παράταξη Κουτελάκη –επιμένει να βλέπει άλλο σχήμα χωρίς… αριστερές καταβολές, υπό τον ίδιο.

Είναι όμως ξεκάθαρο πως –αυτή τη στιγμή τουλάχιστον – δεν συσπειρώνει ούτε καν όλους τους φιλελεύθερους δημοτικούς συμβούλους της παράταξής Τζουλάκη, καθώς άλλα έμπειρα αλλά και φρέσκα πολιτικά στελέχη που «κοιτάνε δεξιά» όχι μόνο δεν βλέπουν ικανό για το εγχείρημα τον επί 8ετία  τ.Αντιδήμαρχο Οικονομικών, αλλά ενεργούν για να «πλασάρουν» άλλες υποψηφιότητες.

Ήδη, λοιπόν, από την παράταξη Τζουλάκη υπάρχουν 2 φιλόδοξοι μνηστήρες, που ουδείς όμως συσπειρώνει πολύ μεγάλο αριθμό δημοτικών συμβούλων, με τη Δεληγιάννη βέβαια να προπορεύεται στην αποδοχή του συνόλου. Άρα ακόμη υπάρχουν αρκετοί και μάλιστα έμπειροι που επιθυμούν να «μιλήσουν άλλη γλώσσα».

Και η Βαβέλ συνεχίζεται. Η δημοτική Αρχή ανέχεται(;) τον Κούπα να λέει ,μιλώντας προφανώς με θυμικό, πως «1-2 χρόνια ακούμε τα προβλήματα», πως έχουμε «έλλειμμα ηγεσίας» φωτογραφίζοντας μάλιστα ξεκάθαρα από αυτόν υψηλόβαθμο διοικητικό στέλεχος -και όχι Δημοτικό Σύμβουλο- του Δήμου πως έχει «δήθεν δήθεν πολλές ικανότητες διοίκησης».

Απορίες πολλές γεννιούνται όμως. Πού ήταν –και πού συνεχίζει να είναι πολιτικά ο Κούπας «τα τελευταία 1-2 χρόνια» που «άκουγε  τα προβλήματα»; Πού ήταν και πού συνεχίζει να είναι πολιτικά ο συμπαθής τ.Αντιδήμαρχος, όταν ξεκάθαρα κατηγορεί τόσο το Δήμαρχο «για έλλειμμα ηγεσίας» όσο και κάποιους ως «παρεάκι που επιδιώκει να ελέγξει τα πράγματα»; Μήπως επειδή δεν κατάφερε 2 χρόνια να κάνει το δικό του «παρεάκι», του φταίει το άλλο «παρεάκι» που επιδιώκει ίσως με μεγαλύτερη, προς στιγμήν, επιτυχία να δει το αύριο της παράταξης με περισσότερη ελπίδα; Δικαιολογημένα τα συναισθήματα Κούπα  βέβαια αλλά «τα φαρδομάνικα είναι για τους παπάδες»

Βεβαίως, και η πιθανή απάθεια από πλευράς παράταξης Τζουλάκη στα πρόσφατα λεγόμενα Κούπα θα επιβεβαιώσει τόσο τη Βαβέλ όσο και την μη ύπαρξη μιας κοινής γλώσσας στην Δημοτική Αρχή.

Κρικρής, Κούπας, Δεληγιάννη αλλά και αρκετοί δημοτικοί σύμβουλοι που περιμένουν κάτι άλλο ή ίσως έχουν συμφωνήσει σε κάτι άλλο προς το παρόν, φτιάχνουν το πάζλ της Βαβέλ και όλοι θυμόμαστε που καταλήγει η αφήγηση της ιστορίας του πύργου.

Απέναντι βέβαια η παράταξη Κουτελάκη –που δεν είχε τα τελευταία χρόνια τέτοιου είδους προβλήματα δομής, αλλά οι 2 ήττες στις εκλογές του 2014 και του 2019, όπως και να το κάνουμε, και τάση δημιουργούν και ανάγκη για θεμελιώδεις αλλαγές απαιτούν.

Έχουμε αναφέρει πολλές φορές τα τελευταία 2 χρόνια στον «Π» ,πως μια συμπόρευση Κούπα – Κουτελάκη, υπό το μανδύα του Κούπα, είναι η λύση στο γρίφο του μέλλοντος των δύο πολιτικών αντρών, βεβαίως με ένα συνδυασμό πολύ διευρυμένο και πλαισιωμένο –πέραν αυτού του Κουτελάκη – από αρκετούς νεοδημοκράτες, τόσο της παρούσας δημοτικής αρχής όσο και της ευρύτερης κοινωνίας της Νέας Σμύρνης.

Ένας τέτοιος συνδυασμός θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να αποκτά καθημερινά και σταδιακά –με όσο χρόνο απομένει – παράσταση νίκης καθώς αρκετοί Δημοτικοί Σύμβουλοι θα τον έβρισκαν ως μια πιθανή πολιτική διέξοδο που σήμερα δεν έχουν, και προσπαθούν ή να δημιουργήσουν ή να πλασαριστούν. Άλλωστε όχι μόνο δεν έχει υπάρξει καμία απολύτως διάψευση για την πιθανή συμπόρευση των «ΚΟΥ»,αλλά από τους ψιθύρους και τις φήμες, περάσαμε πρόσφατα στις υποθετικές συζητήσεις υψηλά ισταμένων, στους κύκλους της πλατείας βέβαια, που έχουν όμως αξιόπιστες πηγές.

Υπάρχουν Δήμοι πανελλαδικά που η Βαβέλ γκρεμίστηκε στις τελευταίες εκλογές, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν 4-5 διαφορετικοί συνδυασμοί, με την όποια κατάληξη, αλλά και δήμοι που υπερίσχυσαν οι ψυχραιμότεροι και όπου οι εγωισμοί και οι προσωπικές ατζέντες μπήκαν στα συρτάρια.  

Όσο το φαινόμενο Βαβέλ συνεχίζεται, τόσο, δικαιολογημένα, ισχυρότερος θα νιώθει ο Κουτελάκης, που βλέπει ο αντίπαλος του προς στιγμήν να κατακερματίζεται. Φυσικά, άλλο τι βολεύει και άλλο τι θα γίνει, πράγμα που και ο ίδιος γνωρίζει γι αυτό και οι πόρτες για συνεργασία με τον Κουπα είναι μεν ανοικτές αλλά «φυσάει» και κλείνουν που και που.

Η ουσία είναι ότι ουδείς γνωρίζει ποιόν πρέπει να κερδίσει, διότι σαφώς κανένας συσχετισμός δυνάμεων δεν είναι οριστικός, ότι και να ισχυρίζεται όποιος και να το ισχυρίζεται. Ο χρόνος βέβαια είναι αμείλικτος για όλους, καθώς το όποιο σχήμα δημιουργηθεί θα πρέπει να επικοινωνηθεί και στην κοινωνία, η οποία έχει άλλα κριτήρια, μη πολιτικά και πολύ καθημερινά.

Εκεί, ο Κρικρής έχει, ως Αντιδήμαρχος Καθαριότητας επί σειρά ετών, λίγα ως ελάχιστα επιχειρήματα, καθώς η κοινή γνώμη δεν θεωρεί σε μεγάλο ποσοστό επιτυχές το έργο του. Εκεί, η Κλαίρη Δεληγιάννη έχει να κουβαλήσει το μεγάλο παθητικό της όποιας δυσαρέσκειας του συνολικού έργου της μερίδας της Δημοτικής Αρχής που θα καταφέρει να συσπειρώσει. Εκεί, ο Κούπας έχει να αποβάλλει τις δύο εκλογικές ήττες σε παλαιότερες εκλογές αλλά και την πάροδο των ετών και εκεί ο Γιώργος Κουτελάκης έχει να αποβάλλει ακριβώς το ίδιο με τον Κούπα, χωρίς βέβαια την ηλικία ακόμα να θεωρείται αρνητικό χαρακτηριστικό. Εκεί ένας νέος υποψήφιος έχει να επιλέξει την παράσταση νίκης που δημιουργούν προσθήκες με έμπειρους αλλά και με παθητικό δημοτικούς συμβούλους, ή τα έδρανα της Αντιπολίτευσης με έναν άφθαρτο βέβαια συνδυασμό.

Φυσικά, στην πολιτική όλα γίνονται και τίποτε δεν είναι βέβαιο. Το μόνο βέβαιο είναι η «πίτα των ψήφων», η οποία παραμένει ίδια και το χειρότερο μιας αποχώρησης από ένα συνδυασμό είναι η ταυτόχρονη προσχώρηση σε έναν άλλο…

Σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τους πολίτες λοιπόν, οι….ενδιαφερόμενοι ακόμη κάνουν πολιτικές ζυμώσεις. Μπήκαμε στην τελευταία χρονιά. Θα πέσει η Βαβέλ ή θα μάθουν να μιλάνε όλοι την ίδια γλώσσα;

Δεν θα αργήσουμε πολύ να το μάθουμε…


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: