Αρθρογραφία


Αγκαλιάζοντας Μια Αλλαγή...

Τσιάκου Γεωργία | 17/12/2016

της Γεωργίας Τσιάκου
Συμβούλου Ψυχικής Υγείας & Αυτοεκτίμησης

Δεκέμβρης και Χριστούγεννα... Μήνας γεμάτος υποσχέσεις για την καινούργια χρονιά που στέκεται στο κατώφλι μας και μας κλείνει το μάτι παιχνιδιάρικα! Γιορτινή ατμόσφαιρα και ένα κέφι που δε χρειάζεται λογική υπόσταση και αποδείξεις για να δικαιολογηθεί... Η χρονιά που αφήνουμε πίσω και αυτή που έρχεται, το διάστημα που διανύσαμε και διανύουμε είναι γεμάτο αλλαγές. Αλλαγές που θέλαμε και περιμέναμε εδώ και καιρό και άλλες που μας τρόμαξαν και μας έκαναν πολλές φορές να απορήσουμε με τα όρια μας, τις αντοχές μας και το πόση δύναμη και θέληση πια μας έχει χαρίσει αυτή η ζωή! Κι όμως...
Η αλλαγή είναι κομμάτι της φύσης. Όσο κι αν μας τρομάζει ή «τσινάμε» και προσπαθούμε να αντισταθούμε, δεν ζούμε χωρίς πρόοδο! Φανταστείτε μια ζωή σε αέναη επανάληψη, μια δουλειά, μια σχέση: βαρετό και μονότονο, σωστά? Αλλάζουμε και  μεταμορφωνόμαστε: άλλοτε προσαρμοζόμαστε ώστε να λειτουργούμε καλά σε ένα πλαίσιο και άλλοτε διεκδικούμε και βάζουμε εμείς τους κανόνες του πλαισίου και πιέζουμε για το αποτέλεσμα. Και στις δύο περιπτώσεις ένα είναι το αποτέλεσμα: εξελισσόμαστε.
Μια «αλλαγή» ως αίσθηση δε σημαίνει το ίδιο για όλους μας! Για κάποιον μπορεί να σημαίνει ενθουσιασμό, όρεξη για δουλειά, όραμα και στόχο. Ταυτόχρονα για κάποιον άλλον μπορεί να σημαίνει φόβο για το άγνωστο, τύψεις που «εγκαταλείπει κάτι», ενοχές για αυτό που αφήνει πίσω, άγχος απόδοσης και ανασφάλεια. Ακόμη και όταν μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο, μπορεί να αντιπαλεύονται μέσα του ταυτόχρονα όλα τα παραπάνω συναισθήματα σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, μεταξύ τους.   
Όλα τα συναισθήματα είναι ευπρόσδεκτα και σεβαστά. Μην προσπαθείτε να αρνηθείτε το φόβο σας ή το δικαιολογημένο αυτό άγχος σας στην μεταμόρφωση που θέλετε να φέρετε στη ζωή σας: είναι απολύτως εντάξει. Θα ήταν αστείο να λέγαμε ότι δε φοβόμαστε τις αλλαγές. Τι πιάνω και τι αφήνω? Τι κερδίζω και τι χάνω? Έχω κάνει τη σωστή επιλογή?  Το ρίσκο, η  επιτυχία, το λάθος, η αποτυχία, η επιμονή και η αναπροσαρμογή, η θυσία και κυρίως ηδράση είναι διαδρομές που πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε εάν θέλουμε να φτάσουμε κάπου. Ο πόνος δημιουργείται όταν επιμένουμε να κάνουμε το σωστό πράγμα τη λάθος στιγμή. Εάν προσπαθούμε να κρατήσουμε με νύχια και με δόντια κάτι που πλέον δε λειτουργεί για εμάς, πρώτοι εμείς παγιδευόμαστε σε αυτό και πονάμε.
Στις αποφάσεις που παίρνουμε τίποτα ρεαλιστικά δεν μπορεί να μας εξασφαλίσει εάν αυτό που κάνουμε είναι «καλό ή κακό». Μην ψάχνετε μια «τέλεια» απόφαση γιατί δεν υπάρχει «τέλεια» κατάσταση: είμαστε εξελικτικά όντα και πάντα θα θέλαμε το «κάτι παραπάνω...» όπως και όλες οι καταστάσεις έχουν τα θετικά τους και τα αρνητικά τους. Αγκαλιάστε λοιπόν τις αλλαγές που εύχεστε να έρθουν στη ζωή σας το 2017 και μη δειλιάσετε. Αναλάβετε το ρίσκο και προσπαθήστε για όσα αγαπάτε παρά το φόβο και την αμφιβολία. Ένα καλομελετημένο και γειωμένο πλάνο δράσης θα σας βοηθήσει. Μα πάνω απ’ όλα η πρόθεση να διεκδικήστε την αλλαγή με επίμονες πράξεις, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστεί να κλείσετε μια και έξω την πόρτα στο παρελθόν μέσα σας...

 


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: