Αρθρογραφία


Από την αρχή της πανδημίας διαπιστώνουμε αύξηση της θανατηφόρας βίας

Φωτάκη Μαρία | 31/03/2022

                                                 Δεν είναι τυχαίο ότι από την αρχή της πανδημίας διαπιστώνουμε αύξηση της θανατηφόρας βίας

γράφει η Μ.Φωτάκη-Δημοσιογράφος

Μέλος ΕΣΗΤΛΣΥΜ

Οι βίαιες συμπεριφορές και επιθέσεις παρουσιάζουν συνήθως αύξηση, όταν επικρατούν συγκεκριμένες συνθήκες που επιφέρουν μεγάλες αλλαγές στην καθημερινότητα των πολιτών.

Σύμφωνα με μελέτες αλλαγές όπως,η οικονομική πίεση, η ανεργία, το άγχος και ο φόβος που προκαλεί η πιθανότητα έκθεσης σε έναν άγνωστο ιό που μπορεί να επιφέρει το θάνατο, οι διαταραχές ύπνου από  τις οποίες υπέφεραν αρκετοί πολίτες τόσο κατά τη διάρκεια της καραντίνας αλλά και μέχρι σήμερα, η διαταραχή ενός μετατραυματικού στρες που βίωσαν πολλοί μετά από τη νόσησή τους από κοροναϊό, η υπερκατανάλωση αλκοόλ και άλλων ουσιών, οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που αναπαράγονται από τον Τύπο, μετά από ένα έντονο περιστατικό βίας,ακόμη και η καθημερινή έκθεση παιδιών και ενηλίκων, μέσα από τη χρήση του διαδικτύου ή των videogames σε σκηνές βίας, είναι μερικοί από τους παράγοντες πουλειτούργησαν υποβοηθητικά  στην έξαρση βίαιων περιστατικών που επέφεραν ακόμη και το θάνατο ενός ανθρώπου.

Στις σημερινές κοινωνίες που είναι σύνθετες, η ξαφνική εμφάνιση μίαςκρίσης όπως αυτή της πανδημίαςουσιαστικά ήταν η αφορμή για να έρθουν στην επιφάνεια διαφορετικές αντιλήψεις, πεποιθήσεις και στάσεις στην αναγκαιότητα συλλογικής τήρησης κανόνων, αλλά και μία γενικευμένη αλλαγή στον τρόπο που ο καθένας ξεχωριστά αντιλαμβανόταν κάποια πράγμα. 

Ως απόρροια όλων των παραπάνω ήταν  να αναπτυχθούν συναισθήματα δυσφορίας, όπως θυμός, οργή, άγχος, ακόμη και αδικία, τα οποία επηρέασαν τον τρόπο που οι άνθρωποι «λειτουργούν» ως μέλη μιας κοινωνίας. Έπαψαν να επικοινωνούν, έχασαν την κατανόηση και την ανεκτικότητα τους, την ανάγκη σεβασμού των δικαιωμάτων των συνανθρώπων τους και άρχισαν να αναπτύσσουν μία εγωκεντρική συμπεριφορά, καταφεύγοντας στην αντιδραστικότητα, στη σύγκρουση και στους διαπληκτισμούς, ενώ φαίνεται ότι αποτέλεσε πηγή έξαρσης ψυχικών διαταραχών και σοβαρότατων περιστατικών βίας, με θύματα κυρίως γυναίκες και παιδιά.

Πολλοί ήταν επίσης αυτοί που θεώρησαν ότι η επιβολή συγκεκριμένων μέτρων για την προστασία από την πανδημία καταπατούσε μια σημαντική ανθρώπινη ανάγκη, αυτή της αυτονομίας, θεωρώνταςότι με την επιβολή μέτρων, όπως η χρήση μάσκας, τους αφαιρείσαι το  δικαίωμα να εκφέρουν την γνώμη τους. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι από την αρχή της πανδημία διαπιστώνουμε,αύξηση της θανατηφόρας βίας, με ταυτόχρονη αλλαγή στον τρόπο που δρουν οι θύτες. Το έγκλημα και η βίαιη συμπεριφορά έχουν περάσει σε επίπεδο που ξεπερνά την στοιχειώδη λογική.

Αποδίδοντας όμως ολοκληρωτικά τη φυσική και ψυχική κακοποίηση που υφίστανται τα θύματα βίαιων περιστατικών σε κάποια υγειονομική ή άλλη κρίση, είναι ίσως η εύκολη λύση που όμως δεν λαμβάνει υπόψη της όλες τις διαστάσεις ενός πολύπλευρου φαινομένου, καθώς και το πιο οφθαλμοφανές, ότι κανείς δεν μετατρέπεται από τη μία στιγμή στην άλλη σε δολοφόνο επειδή βιώνει μία περίοδο άγχους.

Δεν μπορούμε λοιπόν να μιλάμε για ανθρώπους  που φτάνουν να διαπράξουν τόσο βίαια εγκλήματα, εξαιτίας μίας «κρίσης», μιλάμε για ανθρώπου που προφανώς αντιμετώπιζαν ήδη σοβαρά προβλήματα, τα οποία πυροδοτήθηκαν μέσα απότηναλλαγή του μέχρι τότε τρόπου ζωής τους.

Μιλάμε για καταστάσεις που προϋπήρχαν της πανδημίας και πιθανώς λόγω της δημιουργίας ενός«κοινωνικού στίγματος», δεν αναφέρθηκαν ποτέ από τα θύματα, με αποτέλεσμα σήμερα να βρισκόμαστε μπροστά σε ένα εξαιρετικά μεγάλο αριθμό καταγγελιών ενδοοικογενειακής βίας, επιθέσεων που επέφεραν ακόμη και το θάνατο βρεφών και εφήβων,φτάνονταςστο θλιβερό ρεκόρ των 17 γυναικοκτονιών μέσα σε ένα μόνο χρόνο.

Συνοψίζοντας καισύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) την πρώτη μόνο χρονιά της πανδημίας υπήρξε μία αύξηση του 25% παγκοσμίως στα περιστατικά άγχους και κατάθλιψης. Αυτή η αύξηση προβλημάτων ψυχικής υγείας αν και συνέπεσε χρονικά με την αδυναμία πρόσβασης σε ανάλογες υπηρεσίες, ανέδειξε την ανάγκη επένδυσης στην ψυχική υγεία γιααποτελεσματικότερη υποστήριξη στους ανθρώπους που χρίζουν ψυχιατρικής βοήθειας.

 


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: