Αρθρογραφία
Κράτος: Φίλος ή εχθρός;
Της Άννας Στεργίου
οινοβουλευτική συντάκτρια – συγγραφέας
(annastergiou11@gmail.com)
Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό άνοιξε πολλές πληγές και κυρίως ποια χώρα θέλουμε να έχουμε την επόμενη μέρα. Οι ψύχραιμες φωνές, λίγες κι από τις δυο πλευρές, για το αυτονόητο. Σε ποια χώρα λοιπόν θέλουμε να ζήσουμε, όταν λήξει το πρόγραμμα τον Αύγουστο του 2018; Ξένοι δεν έρχονται να επενδύσουν ενώ τα μεροκάματα έχουν καταβαραθρωθεί, γιατί γνωρίζουν τον υδροκεφαλισμό του δημόσιου τομέα, που τόσο παραστατικά έγινε αφορμή για δεκάδες θεατρικές επιθεωρήσεις, αλλά παραμένει προβληματικός. Λειτουργεί ανεξέλεγκτα, πέρα από κάθε λογική, πάνω από τα κόμματα, και τους ανθρώπους που τον στελεχώνουν. Το τέρας της γραφειοκρατίας, ουδεμία σχέση έχει με την ορθολογική λειτουργία του κράτους. Στον αντίποδα, έρευνες έδειξαν ότι όποτε χάνεται μια θέση στο δημόσιο τομέα, ταυτόχρονα χάνονται άλλες 3-4 θέσεις στον ιδιωτικό τομέα.
Όμως, το μοντέλο της Διοίκησης του παρελθόντος, όπου ο κάθε Γκρούεζας έκανε κουμάντο ψαρεύοντας ψήφους πρέπει οριστικά να κλειστεί στο ντουλάπι της Ιστορίας. Νέα μοντέλα διοίκησης πρέπει να εφευρεθούν καθώς υπάρχουν πια και τα τεχνολογικά εργαλεία και η γνώση. Δυο από τις πιο πετυχημένες μεταρρυθμίσεις, που αγκαλιάστηκαν από τους πολίτες, δημιουργούσαν ασφάλεια και εμπέδωσαν το αίσθημα της δικαιοσύνης, της ισονομίας αλλά και της ορθής λειτουργίας του κράτους, αφορούσαν στα εξής: -Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ), με το νόμο Πεπονή ν.2190/94 -Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) με το νόμο Σκανδαλίδη ν.3013/2002 Επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ το 2017 προχώρησε περαιτέρω η ψηφιακή υπογραφή, η οποία γενικεύεται πλέον στο δημόσιο τομέα και έχει τη σφραγίδα του Νίκου Παππά και η δεύτερη από πλευράς της Όλγας Γεροβασίλη, η οποία αφορά στις μετακινήσεις στο δημόσιο τομέα. Μέσα στο 2017 δηλαδή έγινε ένα σημαντικό βήμα, για μετακινήσεις χωρίς μεσολαβητές, δηλαδή σ’ ελεύθερη μετάφραση, χωρίς πελατειακές σχέσεις.
Όμως, το πρόβλημα της καχυποψίας ανάμεσα σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα εξακολουθεί να υφίσταται. Υπάρχει η δυσκινησία στην απομάκρυνση υπαλλήλων που αμαυρώνουν την εικόνα του δημοσίου τομέα, γιατί πέφτουν σε πειθαρχικά παραπτώματα, που ποινικά ελέγχονται. *Δεν γίνεται δηλαδή να έχουν πάρει τόσοι «τυφλοί» επιδόματα αλλά να μην φέρει ευθύνη, όποιος τα έδωσε. *Πριν μερικά χρόνια η Άννα Διαμαντοπούλου ως υπουργός Ανάπτυξης, ξήλωσε ανθρώπους, για τους οποίους υπήρχαν καταγγελίες για την απόδοση κονδυλίων ΕΣΠΑ. Λόγω ιδιαιτεροτήτων στην απόδοση δικαιοσύνης ξαφνικά βρέθηκαν ξανά σε θέσεις στο ίδιο υπουργείο, με τον επόμενο υπουργό. Οι επαγγελματίες, που έκαναν τις καταγγελίες αδειάστηκαν σε μια νύχτα. *Περίπου 6 χρόνια μετά, έγινε δίκη ανθρώπου, που κατηγορήθηκε ότι μεσολάβησε για γρηγορόσημο στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Παρόλα αυτά ουδέποτε διώχθηκε από την υπηρεσία. Αθωώθηκε στο πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο πειθαρχικό από συναδέλφους της, , ενώ τελικά καταδικάστηκε σε ποινικό δικαστήριο. Πόση εμπιστοσύνη λοιπόν να έχει κάποιος στη δημόσια διοίκηση, όταν οι άνθρωποι σε θέσεις κλειδιά και δικαίως ή αδίκως κατηγορούνται παραμένουν στη θέση τους;
Σε πόσες δουλειές στον ιδιωτικό τομέα θα κρατούσαν, τον ίδιο εργαζόμενο, αν υπήρχε έστω η υποψία, ότι έβαλε το μέλι στο δάχτυλο; Η δικαιοσύνη όμως ειδικά για τέτοιου είδους παραπτώματα πρέπει ν΄ απονέμεται άμεσα. Ως πολίτες μάθαμε όλα αυτά τα χρόνια να λειτουργούμε στον αέρα, λόγω κωλυσιεργίας θεμιτής ή αθέμιτης του κράτους και αποφάσεων , που δεν πατούν σε καμία λογική (πχ. Κληρονομιά χρεών, χωρίς να υπάρχει αποδοχή κληρονομιάς, ανέγερση σπιτιών, ενώ δεν υπήρχαν σχέδια πόλης κ.ά.). Αν ο υπηρεσιακός παράγοντας δεν φέρει ευθύνη για όσα πράττει ή ελαφρά τη καρδία εισηγείται τότε όλα αυτά θα διαιωνίζονται. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να προστατεύεται , όταν κάνει καλά τη δουλειά του, απέναντι σε όλους όσοι προσπαθούν να τον λοιδορήσουν. Η χρυσή τομή είναι δύσκολη αλλά μόνο έτσι μπορούν ν΄ αποκατασταθούν εύθραυστες ισορροπίες και κυρίως η καχυποψία του πολίτη απέναντι σ΄ ένα δύσκολο και γραφειοκρατικό κράτος, που έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά αυτονομημένου φορέα εξουσίας.
