Αρθρογραφία
Ποιος Θα Μας Φυλάξει Από Τους Φύλακες;
Η εξουσία δεν κατέχεται από μία μοναδική οντότητα, αλλά μοιράζεται σε ένα πολύπλοκο δίκτυο εκλεγμένων αξιωματούχων, ηγετών επιχειρήσεων, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και του λαού. Ενώ οι δημοκρατικές δομές ‹υπονοούν› μια προσέγγιση από πάνω προς τα κάτω, η πραγματικότητα του ποιος κυβερνά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον φακό της εξουσίας.
Ανάλογα με την πολιτική, οικονομική ή κοινωνική προοπτική, η εξουσία αποδίδεται συνήθως στις ακόλουθες ομάδες:
1. Εκλεγμένοι αξιωματούχοι και γραφειοκράτες
Οι Πολιτικοί: Οι αρχηγοί κρατών, οι πρωθυπουργοί και οι νομοθέτες έχουν νομικά την ευθύνη για τη σύνταξη, τη συζήτηση και την ψήφιση της νομοθεσίας. Κατέχουν την επίσημη εξουσία να δημιουργούν και να εκτελούν πολιτικές, να διαχειρίζονται δημόσια κεφάλαια και να καθοδηγούν τα στρατεύματα του κράτους.
Δημόσιοι Υπάλληλοι: Μόνιμοι διοικητικοί υπάλληλοι της κυβέρνησης, ειδικοί σε πολιτικές και θεσμικοί γραφειοκράτες συχνά ασκούν μακροπρόθεσμη έμμεση εξουσία. Επειδή οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι συχνά μετακινούνται εντός και εκτός του αξιώματος, το μη εκλεγμενο διοικητικό προσωπικό διαχειρίζεται την καθημερινή λειτουργία της εκάστοτε κυβέρνησης και ερμηνεύει τον τρόπο εφαρμογής των νόμων και παράλληλα συντηρεί σε πολύ μεγάλο ποσοστό το κράτος της εξυπηρέτησης και του ρουσφετιού.
2. Εταιρικές και Οικονομικές Ελίτ : Οι εταιρείες που ελέγχουν τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, την τεχνολογία και την ενέργεια ασκούν τεράστια επιρροή στις δημόσιες πολιτικές, τις αγορές εργασίας και την καινοτομία. Οι προσπάθειες λόμπινγκ και η οικονομική τους επιρροή συχνά διαμορφώνουν τους φορολογικούς νόμους και τους κανονισμούς για το περιβάλλον και όχι μόνο. Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα: Οι κεντρικές τράπεζες (όπως η Federal Reserve ή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) και οι μεγάλες επενδυτικές εταιρείες καθορίζουν τα επιτόκια, ελέγχουν τη ροή κεφαλαίου και επηρεάζουν τον παγκόσμιο πληθωρισμό, που με τη σειρά του καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις εθνικές οικονομικές πραγματικότητες.
3. Οι Ψηφοφόροι και η Πολιτειοκρατία - Δημοκρατία(;) : Στις δημοκρατικές κοινωνίες, η τελική πηγή της επίσημης εξουσίας ανήκει στο εκλογικό σώμα. Ή τουλάχιστον θα έπρεπε. Μέσω της ψήφου, των διαδηλώσεων, της δημόσιας συζήτησης και της οργάνωσης από τη βάση, οι πολίτες μπορούν να τοποθετούν και να απομακρύνουν ηγέτες από τα αξιώματά τους, να θέτουν πολιτικές ατζέντες και να απαιτούν θεσμική λογοδοσία ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε, αλλά επιλέγουν την αποχή χαρίζοντας την απόλυτη κυριαρχία στους ρουσφετολάγνους.
4. Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Πληροφόρησης ή αλλιώς παραπληροφόρησης και προπαγάνδας.
Η Τέταρτη Εξουσία: Οι οργανισμοί μέσων ενημέρωσης, οι κοινωνικές πλατφόρμες και οι δημόσιοι 'διανοούμενοι' καθορίζουν την αντίληψη του κοινού. Καθορίζοντας ποια θέματα λαμβάνουν προσοχή και πώς διαμορφώνονται αυτά τα θέματα, διαμορφώνουν τις πολιτιστικές αξίες και επηρεάζουν το τι προτεραιοποιεί η κοινωνία.
Ου τοις άρχειν βουλομένοις μέμφομαι, αλλά τοις υπακούειν ετοιμοτέροις ούσιν.
