Αρθρογραφία
Μια Κουρασμένη Πόλη
Τα καθημερινά προβλήματα σε μια πόλη —από την κυκλοφοριακή συμφόρηση και τη διαχείριση των αποβλήτων έως την ηχορύπανση και την έλλειψη πρασίνου— αποτελούν κρίσιμους δείκτες της αστικής υγείας και της ποιότητας ζωής. Η αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων δεν αφορά μόνο τη συντήρηση· είναι θεμελιώδης για την οικοδόμηση βιώσιμων, δίκαιων και βιώσιμων αστικών περιβαλλόντων.
Αυτές οι προκλήσεις επηρεάζουν άμεσα την ψυχική υγεία, την κοινωνική συνοχή και την οικονομική αποτελεσματικότητα της πόλης. Οι αστικοί χώροι συχνά παρουσιάζουν σημαντικές κοινωνικές ανισότητες, όπου οι υποεξυπηρετούμενες γειτονιές υποφέρουν περισσότερο από κακές περιβαλλοντικές συνθήκες (π.χ. ρύπανση, έλλειψη πάρκων). Η αντιμετώπιση αυτών των ανισορροπιών είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση της περιθωριοποίησης.
Ενώ οι πόλεις θα έπρεπε να αποτελούν κόμβους οικονομικής ανάπτυξης, αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως η ανεργία, η έλλειψη κατοικιών και ο υπερπληθυσμός.
Η αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων διασφαλίζει ότι η πόλη παραμένει ένα λειτουργικό και παραγωγικό περιβάλλον. Η βελτίωση της ποιότητας των δρόμων και των δημόσιων χώρων ενθαρρύνει την κοινωνική αλληλεπίδραση και αυξάνει την βιωσιμότητα των κέντρων των πόλεων (άλλων πόλεων...γιατί στη δική μας πάμε από το κακό στο χειρότερο).
Τα καθημερινά προβλήματα δεν είναι απλώς ταλαιπωρίες· είναι το κλειδί για την απελευθέρωση ενός πιο βιώσιμου και δίκαιου μέλλοντος για τους κατοίκους των πόλεων, όπως αναγνωρίζεται και από διεθνείς χάρτες που αποσκοπούν στη βελτίωση της αστικής ζωής.
Σε μία πόλη λοιπόν που πασχίζει να επιβιώνει την κάθε μέρα που περνάει , με πολλά ουσιαστικά, επιχειρησιακά, οικονομικά και καθημερινά προβλήματα να τη ταλανίζουν, ο δήμαρχος φτιάχνει έμμισθη αντιδημαρχία μουσικών οργάνων και φιεστών κλπ κλπ. ‘I rest my case’ ,που λένε και στο χωριό μας. Αυτή ακριβώς η ενέργεια του δημάρχου δείχνει τη φιλοσοφία και το τρόπο λειτουργίας της δημοτικής αρχής.
Δέντρα πέφτουν, δρόμοι πλημμυρίζουν, η εγκληματικότητα ανεβαίνει, ο φωτισμός είτε ανύπαρκτος είτε ελλειπής, τα παράπονα και οι επικοινωνίες των δημοτών πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων ενώ υποτίθεται εκσυγχρονίστηκε ο τομέας αυτός , η προσβασιμότητα είναι μηδενική , τα πεζοδρόμια διαλυμένα, το πρόβλημα που ακούει στα ονόματα :παρκάρισμα και κίνηση ,έχει χτυπήσει κόκκινα και μάλιστα χωρίς να γίνονται έργα, ταυτόχρονα τα ‘αναπτυξιακά έργα βαλτώνουν απο ανικανότητα της δημοτικής αρχής, τα οικονομικά του δήμου επιβαρύνονται με συνέπεια να διπλο-τριπλο υποθηκεύεται το μέλλον της πόλης, όπως άλλωστε είχε γίνει και παλαιότερα (παλιά μου τέχνη κόσκινο), οπού τότε ο τωρινός εκ νέου δήμαρχος είχε δημιουργήσει χρέος εκατομμυρίων προς την ΕΣΤΙΑ ,ώστε να παρουσιάσει ως έργο τη πλασματική θετική εικόνα των οικονομικών, όπου τελικά η φούσκα έσκασε και ξεχρεώνεται απο το κράτος , έτσι η πόλη στην ουσία χάνει χρήματα που θα μπορούσε να αξιοποιήσει για να λύσει τα προβλήματα της.
Όλα αυτά για τον λαικισμό και την πολιτική επιβίωση σε καρέκλες επαγγελματιών πολιτικών.
Υπάρχει η πολιτική -αποκλειστικά!- βούληση να εξασφαλιστεί η επανεκλογή στις έμμισθες ,άμεσα και έμμεσα, καρέκλες! Άλλωστε πόσο χρήμα να διακινείται και τι πολιτικές δυνατότητες να έχει μια κηπούπολη; Ενώ μια μπετοναρισμένη καφεδούπολη...μας κάνει. Οι προτεραιότητες ήταν πάντα αυτές, η φιλοσοφία διοίκησης ήταν πάντα αυτή, ξεκάθαρα ‘Δεξιά’ ,νεοφιλελεύθερη, πελατειακή, ευκαιριακή ,πολιτικάντικη και λαϊκιστική , πασπαλισμένη με άρτους θεάματα, με λίγο οπαδισμό, με προμοτάρισμα εθελοντικού έργου ως δημοτικού και μπόλικο σανό για όσους θεωρούν οτι ψηφίζουν ‹αριστερά›.
Προφανώς οι κακοί όμως είμαστε όσοι ξεσκεπάζουμε την υποκρισία αυτή και νοιαζόμαστε για το κοινό καλό της πόλης και των δημοτών ,με κάθε κόστος και ανιδιοτέλεια -και όχι όσοι φορούν αριστερό μανδύα εκμεταλλεύονται και εξαπατούν τον κόσμο -όχι μόνο της αριστεράς- για να στηρίζουν και να εφαρμόζουν δεξιές πολιτικές με ακροδεξιά νοοτροπία.
