
Χανόμαστε
Γράφει ο Πολυχρόνης Ντάγιος-Μέλος ΕΣΗΤΛΣΥΜ

Ο υπερπληθυσμός, ή η μείωση του πληθυσμού, είναι ένα φαινόμενο όπου ο αριθμός των ανθρώπων σε μια δεδομένη περιοχή ή χώρα μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Αυτό μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία, την κοινωνία και τη συνολική ευημερία ενός έθνους.
Ο υποπληθυσμός είναι συχνά αποτέλεσμα ενός συνδυασμού παραγόντων. Μερικές από τις βασικές αιτίες περιλαμβάνουν , Χαμηλά ποσοστά γονιμότητας και γήρανση του πληθυσμού. Πολλές χώρες αντιμετωπίζουν χαμηλά ποσοστά γονιμότητας, με τις γυναίκες να αποκτούν λιγότερα παιδιά από ό,τι στο παρελθόν. Αυτό, σε συνδυασμό με τη γήρανση του πληθυσμού, μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του συνολικού πληθυσμού. Για παράδειγμα, στην Ιαπωνία, το συνολικό ποσοστό γονιμότητας είναι κάτω από το επίπεδο αναπλήρωσης από τη δεκαετία του 1970, συμβάλλοντας σε έναν ταχέως γηράσκοντα πληθυσμό.
Επίσης αστικοποίηση και πρότυπα μετανάστευσης. Η αστικοποίηση μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του πληθυσμού στις αγροτικές περιοχές, καθώς οι άνθρωποι μετακινούνται στις πόλεις για εργασία και άλλες ευκαιρίες. Επιπλέον, τα πρότυπα μετανάστευσης μπορούν επίσης να συμβάλουν στην υποπληθυσμιακή κατάσταση σε ορισμένες περιοχές. Για παράδειγμα, πολλοί νέοι εγκαταλείπουν τις αγροτικές περιοχές στην χώρα μας για να μετακομίσουν σε πόλεις ή στο εξωτερικό, οδηγώντας σε μείωση του πληθυσμού σε αυτές τις περιοχές.
Οικονομικοί παράγοντες και κυβερνητικές πολιτικές. Οικονομικοί παράγοντες, όπως η έλλειψη ευκαιριών εργασίας ή οι χαμηλοί μισθοί, μπορούν να συμβάλουν στην υποπληθυσμιακή κατάσταση. Οι κυβερνητικές πολιτικές, όπως αυτές που σχετίζονται με τον οικογενειακό προγραμματισμό ή τη μετανάστευση, μπορούν επίσης να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο. Για παράδειγμα, η πολιτική του ενός παιδιού στην Κίνα, η οποία ίσχυε από το 1979 έως το 2016, συνέβαλε στη μείωση της αύξησης του πληθυσμού.
Ο υποπληθυσμός μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία, την κοινωνία και τη συνολική ευημερία ενός έθνους. Μερικές από τις βασικές επιπτώσεις περιλαμβάνουν:
Έλλειψη εργατικού δυναμικού και οικονομική στασιμότητα. Ένας μειούμενος πληθυσμός μπορεί να οδηγήσει σε ελλείψεις εργατικού δυναμικού, καθώς υπάρχουν λιγότεροι διαθέσιμοι άνθρωποι για εργασία. Αυτό μπορεί να συμβάλει στην οικονομική στασιμότητα, καθώς οι επιχειρήσεις ενδέχεται να δυσκολεύονται να βρουν τους εργαζόμενους που χρειάζονται για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά. Για παράδειγμα, η μείωση του πληθυσμού της Ιαπωνίας έχει οδηγήσει σε ελλείψεις εργατικού δυναμικού σε ορισμένους κλάδους, όπως οι κατασκευές και η υγειονομική περίθαλψη.
Αλλαγές στα δημογραφικά στοιχεία του πληθυσμού και στις κοινωνικές δομές: Ο υποπληθυσμός μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στα δημογραφικά στοιχεία του πληθυσμού, όπως η γήρανση του πληθυσμού. Αυτό μπορεί να έχει σημαντικές κοινωνικές επιπτώσεις, όπως μεγαλύτερο βάρος στις νεότερες γενιές για την υποστήριξη των ηλικιωμένων πολιτών. Για παράδειγμα, στη Νότια Κορέα, η γήρανση του πληθυσμού αναμένεται να οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του δείκτη εξάρτησης των ηλικιωμένων, από 14,2% το 2015 σε 65,1% το 2050.
Επιπτώσεις στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης και κοινωνικής ασφάλισης: Ο υποπληθυσμός μπορεί επίσης να έχει σημαντικές επιπτώσεις στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης και κοινωνικής ασφάλισης. Για παράδειγμα, η γήρανση του πληθυσμού μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ζήτηση για υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, ενώ η μείωση του εργατικού δυναμικού μπορεί να δυσχεράνει τη χρηματοδότηση αυτών των υπηρεσιών. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλισης έχει προβλέψει ότι τα καταπιστευτικά κεφάλαια θα εξαντληθούν έως το 2035, εν μέρει λόγω δημογραφικών αλλαγών.
Δυστυχώς όμως οι οικονομικές πολιτικές και φιλοσοφίες του παρόντος και του μέλλοντος που εφαρμόζονται οδηγούν μαθηματικά στον αφανισμό του ανθρώπινου είδους.
Γιατί; Κανείς δεν ξέρει. Οπότε όσοι μπορείτε..."βαρατε" γιατί χανόμαστε.