Αρθρογραφία


Fake News, Half News, No News

Πετρόπουλος Δημήτρης | 28/03/2021

Fake News, Half News, No News

Γράφει ο Δημήτρης Πετρόπουλος Μέλος ΕΣΗΤΛΣΥΜ

Στην πόλη μας, παραδοσιακοί συμμετέχοντες στα δημόσια δημοσιογραφικά κοινά…απλά εξαφανίζονται ή μένουν εξαφανισμένοι, ενώ άλλοι όταν εμφανίζονται κρατάνε σημειώσεις με στυλό (ξεπερασμένο από την εποχή της  δραχμής).

Άλλοι πάλι εμφανίζονται παροδικά, λόγω ευκολίας του διαδικτύου, σε σελίδες FB, σε FBgroupsακόμη και με ψεύτικα προφίλ, που κρίνουν, κατακρίνουν,επικροτούν, αναπαράγουν από τρίτους κλπ.

Όλα είναι βέβαια προσπάθειες που από πίσω υπάρχουν άνθρωποι, καταναλώνουν κάποιο χρόνο, ίσως πληρώνουν hostingκάποιας ιστοσελίδας ή και όχι, όταν «δεν υπάρχει σάλιο»,και γενικά στα πλαίσια της πολυφωνίας αποκτούν και κάποιο κοινό.

Η ατάκα «fakenews»,μια μόδα της τελευταίας 7ετίας, απλά εννοεί πως ένα δημοσίευμα, ένα ρεπορτάζ, μια είδηση ή γενικότερα μια δημόσια καταγραφή γεγονότος είναι ψέματα.

Ένα «fake»δημοσίευμα διαψεύδεται τόσο εύκολα όσο γράφεται, ίσως μάλιστα πιο εύκολα.

Ένα δημόσιο σχόλιομε αναφορά ή tag, ένα Δελτίο Τύπου, ένα tweetμε το αντίστοιχο mentionκαι πολλοί άλλοι τρόποι είναι εκεί για να διαψεύσουν ένα «fake»δημοσίευμα.

Ένα δημοσίευμα «fake» δεν διαψεύδεται εύκολα από έναν προσωπικό λογαριασμό διότι έναν προσωπικό λογαριασμό τον ακολουθούν φίλοι και όχι το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.  Ίσως μια επίσημη σελίδα να ήταν πιο αποτελεσματική, αν την παρακολουθούν αρκετοί.

Τώρα βέβαια, αν ένα δημοσίευμα δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένο ή/και είναι κακογραμμένο πιθανόν να δημιουργεί συκοφαντία ή δυσφήμιση πράγμα που μπορεί μπορεί,ή και όχι, να επιφέρει αστικές ή ποινικές ευθύνες,εκτός αν και πάλι μια δημόσια συγνώμη είναι αρκετή για να λυθεί παρεξήγηση.

Στη Νέα Σμύρνη είχαμε διαχρονικά λίγες δημόσιες συγγνώμες, αλλά και μεμονωμένες αστικές ή/και ποινικές συνέπειες για τέτοιου είδους δημοσιεύματα.

Δεν είχαμε παρά σπάνια δημόσιες διαψεύσεις, διότι οι εγωισμοί είναι μεγάλοι, οι συγκρίσεις λανθασμένες και το γνωστό «ξέρεις ποιός είμαι εγώ, τί είπες ρε για εμένα» κλπ είναι ψωμοτύρι στα χέρια του κάθε σχεδόν Ελληνάρα.Άλλωστε, το «σιγά μην του δώσω εγώ αυτουνού σημασία» είναι ακόμη μια καραμέλα-απάντηση στη δημοσιογραφική καθημερινότητα.

Οπότε τα δημόσια αναπάντητα «fakenews» παραμένουν εκεί έξω μέχρι και αν η «αλήθεια» αποκατασταθεί με άλλο τρόπο.

Τα fakenew sδεν είναι κάτι διασκεδαστικό, απλά όσο δεν διαψεύδονται συνεχίζουν να δίνουν λανθασμένη εικόνα σε όλους τα διαβάζουν.

Διασκεδαστικά είναι τα halfnews και τα NoNews.

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα halfnews. Μια ιστοσελίδα, ένα site, ένα άρθρο σε μια εφημερίδα παρουσιάζει ας πούμε ένα αρνητικό συμβάν ή ένα αρνητικό ρεπορτάζ αποφεύγοντας όμως να ονομάσει τον πολιτικό υπεύθυνο ή την υπεύθυνη ή ακόμη και την αρμόδια υπηρεσία που ευθύνεται, αποφεύγοντας έτσι να αναφέρει ονόματα. Ειδικά όταν η συγκεκριμένη πρακτική επαναλαμβάνεται στο συγκεκριμένο πολιτικό υπεύθυνο ή και την συγκεκριμένη υπηρεσία, τότε το halfnewsαρχίζει να γίνεται σκοπιμότητα δια γυμνού οφθαλμού ενώ φυσικά παραμένει πολύ διασκεδαστικό.

Γίνεται και καλύτερο το αστείο βέβαια όταν η ίδια ιστοσελίδα, FBσελίδα, εφημερίδα κλπ,  δεν χάνει την ευκαιρία να κατονομάσει τον ίδιο πολιτικό προϊστάμενο και την αντίστοιχη υπηρεσία όταν το ρεπορτάζ ή το άρθρο είναι θετικό. Φυσικά ο κάθε ένας ότι θέλει κάνει αλλά και ο κάθε ένας όπως θέλει κρίνει.

Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, πέφτει παραδείγματος χάρινένα δέντρο χωρίς να έχει σημασία ποιάς υπηρεσίας είναι αρμοδιότητα το κλάδεμα ή το μάζεμα και ποιος είναι ο πολιτικός προϊστάμενος, ενώ όταν φυτεύεται ένα δέντρο, τσουπ και το όνομα του αρμοδίου ίσως και με μια φωτογραφία του, τσουπ το όνομα της υπηρεσίας του για να είναι πιο… εμπεριστατωμένο το κείμενο!

Άλλη μια περίπτωση halfnews είναι όταν, από συγκεκριμένες ιστοσελίδες αποφεύγεται να γραφτεί το όνομα ενός ή μίας δημοτικής συμβούλου που ψηφίζει λευκό, ενώ παράλληλα καταγράφεται σωστά η λευκή ψήφος.

Παραδείγματα τυχαία σαν το παραπάνω,ειδικά όταν επαναλαμβάνονται,ίσως όχι μόνο δεν επιτελούν το σκοπό τους αλλά πετυχαίνουν ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή να «στοχοποιείται»  η σχέση της ιστοσελίδας και του προσώπου που το όνομά του δεν αναφέρεται επι… ματαίω.

Όμως το σωστό halfnewsφωτογραφίζει τόσο πολύ αυτό που «κρύβει» οπότε πρακτικά δεν χρειάζεται και να το ονομάσει…

Ίσως μια λύση θα ήταν το NoNewsαντί για halfnewsσε αυτές τις περιπτώσεις – δηλαδή καμία απολύτως αναφορά σε περιστατικά που θίγουν πολιτικά τα πρόσωπα που, για τους όποιους λόγους, δεν επιθυμούν οι συντάκτες ή ο υπεύθυνος να αναφερθούν.

Ένα παράδειγμα NoNews,δηλαδή καμία αναφορά, είναι όταν,ας πούμε,ένα δημοτικό συμβούλιο αφήνει την τοπική κοινωνία να πιστεύει πως πέρασε ψήφισμα υπέρ κάποιου αιτήματος –που μπορεί να πέρασε, μπορεί και όχι. Αυτόείναι ένα από τα λάθος NoNews, καθώς πιθανόν να άλλαζε κάτι που θα μπορούσε ναδιαψεύσει ένα άλλο πιθανόFakeNews, αν τελικά αυτό ήταν.

Τέλος, το NoNewsείναι μια πρακτική που επιλέγεται όταν η συγκεκριμένη είδηση ή το συγκεκριμένο ρεπορτάζ, μεταξύ άλλων, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί σωστά μέσω έρευνας ή όταν παραβιάζει προσωπικά δεδομένα ή όταν για τον υπεύθυνο απλά δεν αποτελεί είδηση.

Κλείνοντας, ακόμη και το συγκεκριμένο άρθρο που διαβάσατε είναι από μόνο του HalfNews, μιας και ενώ κάνει αναφορές σε παραδείγματα halfnewsδεν ονομάζει ιστοσελίδες που συχνά χρησιμοποιούν τον ίδιο τρόπο.

Όπως όμως είπαμε και παραπάνω τοσωτό halfnewsφωτογραφίζει τόσο πολύ αυτό που «κρύβει» οπότε πρακτικά δεν χρειάζεται καν να το ονομάσει… παραμένοντας έτσι εξόχως διασκεδαστικό!



Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: