Αρθρογραφία
Το ιδανικό προφίλ ενός πολιτικού
Η νέα χρονιά ξεκίνησε δυνατά για το πολιτικό προσκήνιο, αφού βρισκόμαστε μια ανάσα από τις εκλογές. Κάθε κόμμα «ρίχνει» στο τραπέζι τα δυνατά του χαρτιά, προαναγγέλλοντας την γραμμή που θα ακολουθήσει, αν οδηγηθεί στην τετραετή πρωθυπουργική θητεία. Τα τελευταία χρόνια δε, παρατηρείται μια μετατόπιση της πολιτικής «κουλτούρας» σε προσωποκεντρικές τακτικές και ιδεολογίες, που αποδίδουν στην κάλπη.
Μια προεκλογική περίοδος δεν αποτελεί μονάχα έναν αγώνα εκλογής, αλλά ένα χρονικό διάστημα όπου ο εκάστοτε πολιτικός χτίζει το αφήγημά του, το οποίο θα του δώσει προσωπική πολιτική ταυτότητα. Υπάρχει ωστόσο, το «ιδανικό πολιτικό προφίλ»; Σίγουρα υπάρχουν οι βάσεις και η επικοινωνιακή δυναμική που προσφέρουν πολλά.
Η επικοινωνιακή στρατηγική είναι το κλειδί για πολλές πόρτες!
Οι πολιτικοί της νέας γενιάς, επενδύουν τα μέγιστα στο κομμάτι της επικοινωνίας,περισσότερο από ποτέ σε μια αξιόπιστη ομάδα επικοινωνιολόγων που θα παίξει τον ρόλο ενός managerγια την καλύτερη δυνατή προβολή της δημόσιας εικόνας τους. Αναμφισβήτητα, η αμεσότητα αυτοπροβολής μέσω των socialmedia παίζει καθοριστικό ρόλο, παράλληλα με την ανάδυση ενός επικοινωνιακού μοντέλου,του λεγόμενου politainment.
Το politainment αποτελεί έναν συνδυασμό στρατηγικής πολιτικής και υψηλού lifestyle (πάντα υπό το πρίσμα της πολιτικής ταυτότητας), εστιασμένηςστην ολοκληρωμένη αφήγηση και προβολή ιστοριών, τα κομμάτια των οποίων συνθέτουν την προσωπικότητα του ανθρώπου που ζητάει λαϊκή ψήφο και εμπιστοσύνη.Ωστόσο, οι ισορροπίες είναι εύθραυστες όταν μιλάμε για το συνεχώς μεταβαλλόμενο μιντιακό περιβάλλον και την έκθεση στην ασυδοσία της ελευθεριότητάς του.
Το πολιτικό κοστούμι πρέπει να είναι στα μέτρα του.
Τι σημαίνει αυτό στην πραγματικότητα; Η προσωπικότητα ΝΑΙ! μετράει και φαίνεται, είναι εκείνη πουυπερτερεί έναντι της πολιτικής ταυτότητας και ιδιότητας. Το είναι και το φαίνεσθαι είναι όπως το Γιν και το Γιανγκ, αλληλοσυμπληρώνονται. Και η αλληλοσυμπλήρωσηοφείλει να είναι ομαλή. Λόγια και έργα να γίνονται ένα. Σύνεση και σιγουριά, ταπεινότητα και επιβλητικότητα, όλα μαζί, σωστά τοποθετημένα και εφαρμοσμένα στις κατάλληλες συνθήκες.
Ο λαός θέλει ενσυναίσθηση!
Ένα βασικό επικοινωνιακό τέχνασμα (ή αλλιώς trick), που βλέπουμε ότι ακολουθούν οι σύγχρονοι πρόεδροι και πολιτικοί παγκοσμίως, όπως ο Ομπάμα, η ΣάναΜαρίν, ακόμα ο Έλληνας πρωθυπουργός και πολλά ακόμη πολιτικά και βουλευτικά πρόσωπα της χώρας μας, είναι η γέφυρα που προσπαθούν να χτίσουν με τον λαό. Τις τελευταίες δεκαετίες αυτό που έχουν συνειδητοποιήσει οι περισσότεροι είναι ότι δεν μπορείς να απευθύνεσαι σε ένα πλήθος, όντας αποστασιοποιημένος από τα καίρια προβλήματα, τα οποία θα τον φέρουν στην κάλπη να σε υποστηρίξει. Έτσι, η ξύλινη πολιτική εικόνα αποδομείται σταδιακά, οι ίδιοι προβάλλουν πολύ περισσότερο την «ανθρώπινη διάσταση» κάποιου που ασχολείται με τα κοινά, ενώ οι ίδιοιασπάζονται συχνά απλές καθημερινές συνήθειες. Η εικόνα παύει να είναι στυφή, παρά «τσαλακώνονται», με την δυναμική και το μέτρο που απαιτεί η θέση τους.
Να είσαι… καλός πολιτικός!
Τι αντιπροσωπεύει στη συγκεκριμένη περίπτωση η λέξη «καλός»; Προσδιορίζεται ως πιστός σε αξίες και ιδανικά, υποσχέσεις και ανάγκες; Ή μήπως τελικά μιλάμε για μία αξιοθαύμαστη πολιτική κουλτούρα πέρα από επικοινωνιακές στρατηγικές; Ίσως, πάλι η πολιτική τεχνική ενός «καλού πολιτικού» να ελλοχεύει το ανέφικτο του ιδανικού πολιτικού προφίλ.
