Αρθρογραφία
Στέφανος Κασσελάκης: Ελληνικό όνειρο με άρωμα Αμερικής ή πολιτικό φιάσκο;
Κάν’ το όπως ο Ομπάμα». Αυτή η φράση είναι η βασική που προσπαθεί να γίνει πολιτικά εφαρμόσιμη τις τελευταίες δεκαετίες στην ελληνική πολιτική σκηνή. Με την έλευση και, ιδιαίτερα, με την ανάπτυξη τωνsocialmedia, η πλειοψηφία των πολιτικών αρχηγών και βουλευτών των περισσότερων κομμάτων προσπάθησαν, άλλοι με μεγαλύτερη κι άλλοι με μικρότερη επιτυχία, να ασκήσουν επίκληση στο συναίσθημα, προς πάσα κατεύθυνση. Άλλωστε, το έχουμε ξαναγράψει σε αυτήν εδώ την εφημερίδα, ότι το πολιτικό προφίλ του Ομπάμα και η οι αφηγηματικές τεχνικές του, με χρήση των λέξεων, όπως ενσυναίσθηση, συμπερίληψη και διαφορετικότητα και, το ακόμα πιο δυνατό «χαρτί του», της προβολής οικογενειακών στιγμιοτύπων από τη μία και χαλαρών φωτογραφιών εντός Λευκού Οίκου από την άλλη, όχι μόνο κέρδισαν το κοινό, αλλά δημιούργησαν το «ιδανικό προφίλ ενός πολιτικού προσώπου». Έκτοτε, πολλοί θα τον αντέγραφαν, ωστόσο θέλει και η τεχνική την τέχνη της ή, πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο, την αλήθεια της!
Με την ολοκλήρωση των εγχώριων εκλογών, είχαμε δύο ηχηρές, αντίρροπες μεταξύ τους πράξεις: την τρανταχτή νίκη και επανεκλογή του αρχηγού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη και την απροσδόκητη για αρκετούς παραίτηση του τέως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξη Τσίπρα. Κίνηση ήττας ή στρατηγικής; Αυτό το ερώτημα, όπως και κάθε πολιτικό άλλωστε, θα δώσει την απάντησή του με την πάροδο του χρόνου.
«Ακυβέρνητο καράβι το κόμμα μας», όπως θα έλεγαν κάποιοι υποστηρικτές που το είδαν σαν ισχυρό πλήγμα, δεδομένης και της ποσοστιαίας εκλογικής αναμέτρησης μεταξύ των δύο κομμάτων. Για άλλους πάλι, σηματοδοτείται ως η καταλληλότερηευκαιρία ναριχτούν στη μάχη της ανάληψης του τιμονιού του κόμματος της αριστεράς. Κάπως έτσι, έσκασε πριν λίγες μέρες σαν πυροτέχνημα η νέα υποψηφιότητα διεκδίκησης της αρχηγίας του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, με το όνομα του Στέφανου Κασσελάκη να πυροδοτεί ήδη πηγαδάκια, ίντριγκες και... συμπάθειες!
Με ηχηρό βιογραφικό υπόβαθρο, σπουδές, καταξίωση στις ΗΠΑ και μεγαλοαστικό προφίλ, ο «ζεν πρεμιέ» υποψήφιος αρχηγός του κόμματος εμφανίστηκε στα ξαφνικά, σαν από μηχανής Θεός, σαν πυροτέχνημα που σκάει. Μάλιστα, φαίνεται να κέρδισε ήδη φανατικούς υποστηρικτές στο πρόσωπό του, όταν κατά την τοποθέτηση του βουλευτή της Ελληνικής Λύσης, Παύλου Σαράκη κατά της ομοφυλοφιλικής κοινότητας, η λεκτική του τοποθέτηση μεταφράζεται ουσιαστική και βαθιά βιωματική, κάνοντας έκτοτε αρκετούς να αναρωτιούνται για το πολιτικό του παρελθόν και, κάποιοι αρκετά παραπάνω για την επιχειρηματική και προσωπική ζωή του.
Αδιαμφισβήτητα, η νίκη των πρώτων εντυπώσεων κρύβεται στην ανανέωση της εικόνας του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου η τύχη περιπλανιέται αρκετά άσκοπα όσο τα προβλήματα στη χώρα ολοένα αυξάνονται. Το πρώτο «παιχνίδι»εμφανίσεων φαίνεται να έδωσε προβάδισμα στον νέο υποψήφιο αρχηγό για την εκλογή του στο πηδάλιο του κόμματος, ωστόσο όπως γνωρίζουμε, το παιχνίδι εύκολα αντιστρέφεται με μία λανθασμένη κίνηση. Χαρακτηριστική η εικόνα του ίδιου στο Ενετικό λιμάνι των Χανίων, όπου φάνηκε απροετοίμαστος, αδύναμος να ανταπεξέλθει με σιγουριά και ηρεμία στο «δημοσιογραφικό στρίμωγμα» του Πάνου Χαρίτου.
Μεταξύ άλλων, προτάσσεται το λεγόμενο «ελληνικό όνειρο», του οποίου το αφήγημαανταγωνίζεται σθεναρά το λεγόμενο ‘’Americandream’’. Όμως, πώς υλοποιείται πρακτικά όλο αυτό; Πόσο απέχει το ελληνικό όνειρο από ένα καλοστημένο πολιτικό φιάσκο; Το μόνο σίγουρο, είναι ότι το νεοφερμένο αίμα του κόμματος της αριστεράς έχει να αποδείξει πολλά, τα οποία δε θα μείνουν στο απυρόβλητο και, σίγουρα, θα χρειαστούν μεθοδικές κινήσεις ανασυγκρότησης του κόμματος Του ΣΥΡΙΖΑ, μετά το πολιτικό ναυάγιο του Αλέξη Τσίπρα. Κοινώς; Πρέπει να μαζευτούν πολλά ασυμμάζευτα και προ πάντων, απαραίτητη είναι η αποστασιοποίηση από «Τσιπραϊκές τεχνικές» και πολιτική μίσους!
