Αρθρογραφία


«Με Τον Καλό Τον Λόγο…»

Τσιάκου Γεωργία | 24/11/2018

Της Γεωργίας Τσιάκου,
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και Αυτοε κτίμησης

Αλήθεια, πόση σημασία άραγε έχει να μιλάς όμορφα σε έναν άνθρωπο? Πόσο διαφορά θα του κάνει εάν του πεις καλημέρα ή όχι? Εάν πεις σε κάποιον ότι είναι όμορφο αυτό που φοράει σήμερα και ότι του πηγαίνει πολύ αυτό το χρώμα αντί να το σκεφτείς αλλά να το κρατήσεις μέσα σου και να μην το πεις ποτέ? Και σε τελική ανάλυση , γιατί να πεις κάτι καλό σε κάποιον όταν η εκπαίδευση που παίρνουμε είναι να αναδεικνύουμε ψεγάδια και σφάλματα πάνω μας και στους άλλους?
          Το να πούμε κάτι καλό δε σημαίνει ούτε απαραίτητα ότι κολακεύουμε ούτε ότι θέλουμε να κερδίσουμε κάτι από τον αυτόν. Η ανάδειξη των θετικών στοιχείων του συντρόφου ή του συνεργάτη μας ή του φίλου μας είναι κάτι που σε πρώτο χρόνο ωφελεί εμάς και μετά το άτομο που λαμβάνει το κοπλιμέντο. Για σκεφτείτε πόσο ωραία νιώθουμε ανάμεσα σε όμορφους και χαρούμενους ανθρώπους και αντίστροφα πόσο άσχημα νιώθουμε ανάμεσα σε ανθρώπους που εκπέμπουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και μιζέρια….Το περιβάλλον είναι ο καθρέπτης μας και σίγουρα τα άτομα που απαρτίζουν το περιβάλλον μας φτιάχνουν και το φορτίο μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούμε.
Απ’ την άλλη πλευρά παρατηρώ ότι η ψυχολογική τάση της εποχής «ταΐζει»  με λάθος τροφή την έννοια της Αυτονομίας. «Γνωρίζω από μόνος μου πόσο όμορφος/η, ικανός/η, σημαντικός/η είμαι οπότε δε θα έπρεπε να έχω καμία ανάγκη να το ακούσω από το ταίρι μου» πράγμα που οδηγεί σε απομόνωση είτε φανερά είτε κεκαλυμμένα μέσα στις σχέσεις. Αφενός το να αναδεικνύεις μόνο τα αρνητικά στον άλλον σας αποκρίνει καθώς χάνεται κάθε σεβασμός και θαυμασμός αφετέρου η σχέση καταντάει τοξική καθώς η αποθάρρυνση αυτή δε δίνει κανένα κουράγιο για προσπάθεια ή καλυτέρευση: κανείς δεν προόδευσε με μαστίγιο.
          Χρησιμοποιώντας τη λέξη «μαστίγιο» παραθέτω τη λέξη «χάδι». Όπως ακριβώς το σώμα μας θα αντιδράσει πολύ θετικά σε ένα χάδι γεμάτο αγάπη και τρυφερότητα από τον άνθρωπό μας και αρνητικά σε ένα τράβηγμα ή ένα χαστούκι: έτσι ακριβώς μπορούν να λειτουργήσουν και κάποιες λέξεις για τον εγκέφαλο μας: ως χάδια ή χαστούκια.  Οι λέξεις έχουν τεράστια ηλεκτρομαγνητική δόνηση και δύναμη για την ψυχολογία μας. Όλη έχουμε πρόχειρη μια στιγμή της ζωής μας στο μυαλό μας που ακούσαμε ένα «Ναι» που μας απογείωσε και άνοιξε χίλιες πόρτες και  ένα «Όχι» που νομίσαμε ότι θα σταματούσε το χρόνο…
Η μορφή της επικοινωνίας σε μια σχέση καθορίζει και την ποιότητά της. Το να πούμε μια καλή κουβέντα προϋποθέτει αφενός ότι πρώτοι εμείς την έχουμε βρει μέσα μας για τον εαυτό μας τον ίδιο και ότι έχουμε τη διάθεσή ναμοιραστούμε πράγματα και σκέψεις με τους άλλους και να μην τα κρατάμε «για το κεφάλι μας μόνο». Οι άνθρωποι που έχουμε διαλέξει να είναι στη ζωή μας είναι και οι σημαντικότεροι για εμάς. Μια καλή λέξη παραπάνω ( πάντα συνοδευμένη με τις αντίστοιχες πράξεις) είναι αυτό που θα κρατήσει τη  σύνδεση μας ζωντανή και θα θυμίσει στον άλλον ότι τον «βλέπουμε»,ότι δεν τον θεωρούμε δεδομένο ή αμελητέο. Ότι τον αναγνωρίζουμε ως αυτόνομη οντότητα πέρα από τη σχέση μαζί μας. Και αυτό είναι και η μεγαλύτερη εγγύηση αυτονομίας που εκούσια θέλει να Συμμετέχει…


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: