Αρθρογραφία

«Πως η παντοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας μετατράπηκε σε…αυτοδυναμία»

Η μεγάλη ανατροπή που σημειώθηκε στο Δήμο της Αθήνας, ο… αποχρωματισμός του μπλε του χάρτη των περιφερειών και η αποχή είναι τα τρία στοιχεία που χαρακτήρισαν τον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών.
Τρεις μήνες μετά τις εθνικές εκλογές το ίδιο εκλογικό σώμα έστειλε το μήνυμα, ότι ναι μεν έδωσε την αυτοδυναμία αλλά όχι τη παντοδυναμία. Οι υπολογισμοί ήταν ακριβείς και όλα έδειχναν πως η Νέα Δημοκρατία θα πανηγύριζε μία ολοκληρωτική νίκη στις 13 Περιφέρειες και τους 3 Μεγάλους Δήμους Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιά, στο δεύτερο γύρο.
Μέσα τη νέα εκλογική αναμέτρηση στάλθηκαν μηνύματα προς όλα τα κόμματα
Και ενώ, κατά την άποψή μας, η κυριαρχία Μητσοτάκη (και από τα απόλυτα στοιχεία των ψήφων και των ποσοστών των Αυτοδιοικητικών εκλογών) δεν αμφισβητείται, κάποια μηνύματα του δεύτερου γύρου οδήγησαν σε ανατροπή των εντυπώσεων, επέτρεψαν αλαζονείες και κοκορομαχίες των μικρομεσαίων στα κανάλια, αλλά δημιουργούν και κάποιους σοβαρούς προβληματισμούς στην κυβέρνηση.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας επιτυχημένος και σοβαρός πρωθυπουργός που στηρίζεται από ευρύτερες της Νέας Δημοκρατίας κοινωνικές δυνάμεις. Έτσι αναδείχτηκε θριαμβευτής των εθνικών εκλογών. Δεν είχε κανένα λόγο να εμφανιστεί, τρεις μήνες μετά στις Αυτοδιοικητικές, ως κομματάρχης. Δεν είχε ουσιώδες πολιτικό κέρδος να βάλει τον πήχη τόσο ψηλά δηλώνοντας “τα θέλω όλα”. Αυτή η στρατηγική, σε συνδυασμό με επισφαλείς κομματικές επιλογές υποψηφίων σε ορισμένες Περιφέρειες, οδήγησαν σε μικρές ήττες, με μεγάλο νόημα.
Η πλέον πιθανή εξήγηση αυτής της πολιτικής συμπεριφοράς είναι η κυβερνητική ανασφάλεια που προέκυψε από τις παραλείψεις του κρατικού μηχανισμού και τις επιτελικές αστοχίες στην αντιμετώπιση των κρίσεων (φωτιές – πλημμύρες) του καλοκαιριού, οι οποίες ήρθαν “καπάκι” σε συνειρμούς από πρόσφατες τραγωδίες (Τέμπη) ή δραματικές ανεπάρκειες (ξένοι Χούλιγκαν). Πιθανόν η μαξιμαλιστική πρόθεση της κυριαρχίας και στην Αυτοδιοίκηση να ήταν μια επιβεβαίωση που όμως δεν είχε ανάγκη η με νωπή εντολή κυβέρνηση.
Αναπόφευκτα, ενώ στον πρώτο γύρο των Αυτοδιοικητικών εκλογών η Νέα Δημοκρατία εμφανίστηκε να “σαρώνει”, στον δεύτερο γύρο (που δεν έχασε σε ποσοστά) μην κατορθώνοντας να πιάσει τους στόχους της απόλυτης κυριαρχίας, εμφανίστηκε να “χάνει”. Και αυτό οδήγησε πολλούς βιαστικούς αναλυτές – και ορισμένους τηλεαστέρες που τρέφονται από το “τζέρτζελο” – σε συμπεράσματα που απέχουν από τη μαθηματική και πολιτική αποτύπωση και των Αυτοδιοικητικών αποτελεσμάτων.
Στην Πειραιώς αναγνωρίζουν πως σε κάποιες περιπτώσεις θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικές επιλογές προσώπων. Άλλωστε είναι χαρακτηριστικό πως σε τέσσερις περιφέρειες οι αντάρτες – Ιόνια νησιά, Βόρειο Αιγαίο, Δυτική Μακεδονία και Ανατολική Μακεδονία και Θράκη – κέρδισαν τους υποψήφιους που είχαν το επίσημο χρίσμα της Νέας Δημοκρατίας.
Παράλληλα βέβαια αναγνωρίζεται πως στις περιφέρειες και στους δήμους οι πολίτες επέλεξαν υποψήφιους λαμβάνοντας υπόψη και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε περιοχής. Για παράδειγμα στη Θεσσαλία – μια περιοχή που είχε βρεθεί στο επίκεντρο των καταστροφικών πλημμυρών – ο Δημήτρης Κουρέτας (που είχε στήριξη από ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ) κατάφερε με άνεση να κόψει πρώτος το νήμα και εξελέγη περιφερειάρχης (έχασε ο Κώστας Αγοραστός που είχε τη στήριξη της ΝΔ και είχε κερδίσει τις προηγούμενες τρεις αυτοδιοικητικές εκλογές).
Την ίδια στιγμή στην Αθήνα ο Κώστας Μπακογιάννης παρά το σημαντικό προβάδισμα του πρώτου γύρου έχασε καθαρά από τον Χάρη Δούκα. Στο τελικό αποτέλεσμα φαίνεται πως  μέτρησαν τόσο τα όσα είχαν προηγηθεί  με τον «Μεγάλο Περίπατο» όσο και το υψηλό ποσοστό αποχής. Είναι χαρακτηριστικό πως ο Κώστας Μπακογιάννης πήρε 7400 λιγότερες ψήφους σε σχέση με τον πρώτο γύρο, με το ποσοστό συμμετοχής στην Αθήνα να είναι μόλις 26,73%. Το γεγονός μάλιστα πως η περιφέρεια Αττικής είχε κριθεί από τον πρώτο γύρο φαίνεται πως δημιούργησε ένα κλίμα χαλαρότητας σε γαλάζιους ψηφοφόρους που δεν έφτασαν την δεύτερη Κυριακή μέχρι τις κάλπες.
Παράλληλα, με τις ευλογίες του κ. Μπακογιάννη και το ντιμπέιτ των δυο ωρών ο κ. Δούκας, ο «άγνωστος Χ», που κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών, κάνοντας ήδη μια υπέρβαση, μπήκε σε κάθε σπίτι. Ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν τίποτα γι’ αυτόν, τον είδαν κα τον άκουσαν. 
Η αντιπολίτευση πάλι εμφανίστηκε την Κυριακή το βράδυ να πανηγυρίζει νίκες. Ποιες νίκες; Την εξής μία: “ότι, τελικά, δεν του πέρασε του Μητσοτάκη”, όπως είπε χαρακτηριστικά νεόκοπο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ “δεν υπάρχει” (ούτε) στον Αυτοδιοικητικό χάρτη. Το γεγονός αυτό δεν επιτρέπει στον ΣτέφανοΚασσελάκη (που, την ημέρα της κάλπης, επέλεξε να αναχωρήσει με τον σύντροφο Τάιλερ σε ταξίδι στις ΗΠΑ!) να δηλώνει, μέσω tiktok, ότι “ήθελα να είμαι μαζί σας απόψε, σας στέλνω ένα μήνυμα από τη Νέα Υόρκη” και διάφορα άλλα “πολιτικά”, που πέρασαν παντελώς απαρατήρητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μεγάλος χαμένος και αυτών των εκλογών. 
Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε (όπως πάντα) πολλούς δήμους, μεταξύ των οποίων της πρωτεύουσας και της Θεσσαλονίκης και, συνεργαζόμενο με τον ΣΥΡΙΖΑ, μία Περιφέρεια. Ειδικά στην Αθήνα έκανε την μεγάλη ανατροπή και ο υποψήφιός του, από το 14,19%, έναντι 41,35% του νυν δημάρχου στον πρώτο γύρο, πέτυχε 56% στον δεύτερο γύρο, με την εμφανή ή αφανή υποστήριξη του συνόλου της αντιπολίτευσης. Αλλά και τη συνδρομή υπόγειων ρευμάτων δυσαρέσκειας (ή της αδιαφορίας για την τύχη του κ. Μπακογιάννη) πολλών Νεοδημοκρατών, που απείχαν την δεύτερη Κυριακή. Αυτή ήταν και η μόνη μη αναμενόμενη ήττα της Νέας Δημοκρατίας. Η συγκυρία αυτή επιτρέπει τώρα στον Νίκο Ανδρουλάκη να ονειρεύεται κυριαρχία στην Κεντροαριστερή πολυκατοικία ενόψει των Ευρωεκλογών και να κλείνει τα αυτιά του στις παραινέσεις του Γιώργου Παπανδρέου για μέτωπο ή σύγκλιση ή συγχώνευση με τον ΣΥΡΙΖΑ ή κάτι τέτοιο (ποτέ δεν καταλαβαίνεις απόλυτα τι θέλει να πει ο τ. πρωθυπουργός).
Με τούτα και με εκείνα, διαφοροποιήθηκε, μέσα σε μία εβδομάδα, το πολιτικό σκηνικό; Όχι βέβαια! Απλώς οι πολίτες μπορεί, στην πλειοψηφία τους, να σέβονται την προσπάθεια και να επιδοκιμάζουν πολλά χειροπιαστά αποτελέσματα της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά στέλνουν και κάποιες προειδοποιητικές βολές. Κάτι σαν κι αυτό που λέμε… “σ’ αγαπώ αλλά πρόσεχε!”

Σχόλια