Αρθρογραφία
Θραύση Και Συγκίνηση Από Το Γυάλινο Ρόδο Της Θεατρικής Ομάδας Εστίας Νέας Σμύρνης
Μπορεί να ονομάζεται «Γυάλινο ρόδο», αλλά οι ερμηνείες είναι στέρεες και ολοκληρωμένες. Ο λόγος για τη θεατρική ομάδα της Εστίας Νέας Σμύρνης που για άλλη μια φορά έθεσε υψηλούς στόχους και τους πέτυχε. Η ομάδα καταπιάστηκε με ένα δύσκολο έργο βασισμένο στο «Γυάλινο Κόσμο» του Τένεσι Γουίλιαμς, ένα έργο που αποτελείται από πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία της ίδιας της ζωής του συγγραφέα! Το έργο, του οποίου ο πρωτότυπος τίτλος είναι «The Glass Menagerie», παίχτηκε για πρώτη φορά στο Σικάγο το 1944 και αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη θεατρική επιτυχία του.
Το έργο εξιστορεί τη ζωή της οικογένειας Γουίνγκφιλντ, που την απαρτίζουν ο γιος Τομ, η μητέρα Αμάντα και η κόρη Λώρα. Ο πατέρας τους έχει εγκαταλείψει για χρόνια κι εκείνοι ζουν σ’ ένα δικό τους «γυάλινο κόσμο».
Η μητέρα έχει έμμονη ιδέα με τα παιδικά και νεανικά της χρόνια, αποτυπώνοντας την εικόνα της «ξεπεσμένης καλλονής». Ταυτόχρονα, ονειρεύεται ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά της, όμως η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή. Θεωρεί το γιο της, ο οποίος είναι ανεύθυνος και καταφεύγει στον κινηματογράφο και στο αλκοόλ, εγωιστή και ονειροπόλο, και πως δεν συνεισφέρει ουσιαστικά στην οικογένεια. Ο ίδιος ονειρεύεται να φύγει μακριά,όπως ο πατέρας του. Η Λώρα είναι μια εύθραυστη παρουσία, ανάπηρη, φοβάται τον έξω κόσμο και προτιμάει τη συλλογή της από γυάλινα ζωάκια και την συλλογή παλιών δίσκων γραμμοφώνου του πατέρα της.
Στην πραγματικότητα, αυτό που επιθυμούν όλοι μαζί κι ο καθένας ξεχωριστά είναι να βρουν διέξοδο από την ασφυκτική ατμόσφαιρα της ζωής τους. Ο επισκέπτης που εμφανίζεται στο δεύτερο μέρος του έργου, ο Τζιμ, αποτελεί το μόνο πρόσωπο που έρχεται από τον … έξω κόσμο και δίνει μια χαραμάδα φως κι ελπίδας στην οικογένεια και κυρίως στην κόρη, η οποία τον ερωτεύεται χωρίς ανταπόκριση. Έντονα συναισθήματα, λεπτές ισορροπίες και εύθραυστες οικογενειακές σχέσεις αντανακλώνται σε μια παράσταση υψηλών απαιτήσεων που συγκινεί, περνάει μηνύματα και μεταφέρει ποικίλα συναισθήματα.
Η Πέλια Παπαδοπούλου - η μάνα - μαγεύει με την ερμηνεία της σε έναν ρόλο που καλείται να ανταποκριθεί στις έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις με αφορμή τη μοναξιά και το μεγάλωμα δύο διαφορετικών παιδιών με ιδιαίτερες ανάγκες από τη μία και ατίθαση συμπεριφορά από την άλλη, καθώς προσπαθεί να τους προστατεύσει, αλλά και να περιχαρακώσει αξίες, πάθη, ενοχές, φόβους και εγκλωβισμένες επιθυμίες, που ούτε η ίδια μπορεί να αντιμετωπίσει.
Η Γιούλη Κρητικού στο ρόλο της Λώρας, κερδίζει τις εντυπώσεις σε ένα ιδιαίτερο ρόλο μιας εύθραυστης ιδιοσυγκρασίας, που βρίσκει μοναδικό καταφύγιο στα γυάλινα ζωάκια της, έτοιμα να σπάσουν ανά πάσα στιγμή όπως και η ίδια!
Στο ρόλο του Τομ, του ατίθασου γιου, ο Δημήτρης Κράλογλου αποτυπώνει εύστοχα τον ατίθασο αλλά και επαναστατικό νεαρό που θέλει να ξεφύγει από την πεζή και μίζερη πραγματικότητα, αλλά στην προσπάθειά του αυτή, απομακρύνεται και παραμελεί την υπόλοιπη οικογένεια που τον έχει ανάγκη, εφόσον είναι και ο μοναδικός άντρας του σπιτιού. Πρόκειται για ένα μείγμα ευαισθησίας, νεανικών προσδοκιών, αιχμαλωτισμένων ονείρων, αντίδραση στο κατεστημένο σε συνδυασμό με έναν συγκεκαλυμμένο ζαμανφουτισμό που στην ουσία αποτελεί τη μοναδική άμυνά του! Ένας εξίσου δύσκολος ρόλος, όπου ο ηθοποιός ανταποκρίνεται επάξια στις υψηλές απαιτήσεις του.
Τέλος, ο ρόλος του Τζιμ έρχεται για να… σπάσει την επικίνδυνη γυάλινη ισορροπία της οικογένειας με τον επιτηδευμένο καθωσπρεπισμό και τις υποσχέσεις που κουβαλάει και φέρει από τον κόσμο της πραγματικότητας. Ο Γιώργος Λούγγος ερμηνεύει εξαιρετικά τον ψευτοαστό, με την επιτηδευμένη συμπεριφορά, ο οποίος αποδεικνύεται… «άνθρακες ο θησαυρός».
Μια καταπληκτική παράσταση με συγκινητικές ερμηνείες και ένα έργο που δικαίως θεωρείται το σημαντικότερο του Τένεσι Γουίλιαμς. Μην τη χάσετε.
Σκηνοθεσία,
Πέλια Παπαδοπούλου.
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Ανδρέα Ζάκας.
