Αρθρογραφία


Η Αμφίπολη κράταγε έναν άσο στο μανίκι

Χρυσού Εριέλλα | 13/09/2014

Συνέντευξη για τα πολυσυζητημένα ευρήματα της Αμφίπολης αλλά και την ιστορία των ανασκαφών έδωσε ο Γιώργος Λεκάκης, δημοσιογράφος, λαογράφος και συγγραφέας στην Εριέλλα Χρυσού.
Αρχαία είναι γνωστό πως υπάρχουν στην περιοχή από την εποχή του 1960, όταν ο αρχαιολόγος Δ.Λαζαρίδης εντόπισε το χώρο και το επισήμανε. «Από τότε κοιμήθηκαν οι πάντες. Το Υπουργείο Πολιτισμού σε ύπνο βαθύ και μακρύ» τόνισε ο Γιώργος Λεκάκης, ενώ το ενδιαφέρον στράφηκε στο Δίον και στη Βεργίνα, αποσπώντας τα κονδύλια χρηματοδότησης.
«Η Αμφίπολη κράταγε έναν άσο στο μανίκι» δήλωσε, εξηγώντας πως ο εντοπισμός του αρχαίου τάφου είχε ήδη γίνει από το 2003 από το Πανεπιστήμιο Πατρών μέσω γεωφυσικής έρευνας που είχε δημοσιευθεί σε διεθνές αρχαιολογικό περιοδικό από τον Σ.Παπαμαρινόπουλο, καθηγητή γεωφυσικής. Τα έντεκα χρόνια που ακολούθησαν ήταν χρόνια «παντελούς απραξίας» τόνισε, παρότι είχαμε μακεδόνα πρωθυπουργό, τον Κ.Καραμανλή, και μακεδόνες υπουργούς και πολιτικούς που όμως έγραψαν την γεωφυσική έρευνα «στα παλαιότερα των υποδημάτων τους», ενώ τους καταλόγισε τόσο άγνοια όσο και σκοπιμότητα για την αδιαφορία τους.
Ο Γιώργος Λεκάκης έκφρασε τους φόβους του για τα έντεκα χρόνια που ο τάφος παρέμεινε αφύλακτος λόγω των γεωπολιτικών βλέψεων Βουλγάρων και Σκοπιανών πως μπορεί να έχουν πάρει μεγάλης αρχαιολογικής αξίας ευρήματα.
«Επίσης, η περιοχή γνώρισε δύο βάρβαρες περιόδους κατοχής, μία των Βουλγάρων στον 1Ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μία των Βουλγαρογερμανών στο 2Ο. Αυτοί ήταν οι κατεξοχήν ληστές του αρχαιολογικού υλικού από τη δυτική Μακεδονία και τη Θράκη» είπε, ενώ θύμισε πως στα Κερδύλλια, όταν οι κάτοικοι εκτελέστηκαν από άνδρες της γερμανικής Βέρμαχτ ως αντίποινα για τη δράση ανταρτών στην περιοχή, οι Γερμανοί τους ρώταγαν που είχε θαφτεί ο θησαυρός του Μ.Αλεξάνδρου, ενώ χρόνια νωρίτερα οι Άγγλοι είχαν αποτύχει στην προσπάθειά τους να κλέψουν το Λέοντα της Αμφίπολης. «Δεν έχω μεγάλες προσδοκίες ο τάφος να είναι ασύλητος»!
Αναφερόμενος στον τάφο τόνισε πως δεν πρόκειται απλά για ένα τάφο, αλλά για ένα μνημείο ενταγμένο σε μία ευρύτερη αρχαιολογική περιοχή που ξεκινάει από την Ασπροβάλτα και καταλήγει στην Κομοτηνή πάνω στην αρχαία οδό του Εγνατία, τη σημαντικότερη εμπορική οδό της εποχής, ενώ είναι πιθανό να υπάρχουν και άλλα εξίσου σημαντικά και μεγάλα ή και μεγαλύτερα μνημεία.
Οι δύο Σφίγγες του τάφου παραπέμπουν σε γυναίκες και το λιοντάρι σε άντρα, θεωρώντας πιθανό να πρόκειται για τον τάφο της Ολυμπιάδας, μητέρας του Μ.Αλεξάνδρου, της συζύγου του, Ρωξάνης, και του γιου τους, ή ακόμα και για ένα πολυάνδριο για τους πεσόντες στη μάχη της Αμφίπολης.
Σχετικά με τις φήμες που λένε πως ο τάφος είναι αυτός του ίδιου του Μ.Αλεξάνδρου, εξήγησε πως οι πληροφορίες για την ταφή του δεν είναι σαφής. Ο Αλέξανδρος θάφτηκε στη Αλεξάνδρεια, όπως ήταν και επιθυμία του, είναι πιθανό όμως να μεταφέρθηκε κατόπιν επιθυμίας της Ολυμπιάδας, καθώς ένας Μακεδόνας βασιλιάς δεν θα μπορούσε να βρίσκεται μακριά από τη Μακεδονία. Ήταν θέμα γοήτρου αλλά και πλούτου, γιατί μαζί με τον Αλέξανδρο είχε θαφτεί και ένα μεγάλο μέρος του χρυσού της Περσίας.
Δεν απέκλεισε την πιθανότητα να πρόκειται για ένα κενοτάφιο του Αλεξάνδρου, καθώς η Αμφίπολη την εποχή εκείνη ήταν μεγάλο και πλούσιο εμπορικό κέντρο και λιμάνι όπου και θα ταίριαζε ένα παρόμοιο μνημείο, οπωσδήποτε όμως, κρίνοντας από το μέγεθος του που είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από τον τάφο του Φιλίππου στη Βεργίνα, πρόκειται για ένα εύρημα μεγάλης σημασίας.
«Αν πρόκειται για τον τάφο ή το κενοτάφιο του Αλεξάνδρου και το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού μπορέσει να το αξιοποιήσει πολιτιστικά, τουριστικά και ταξιδιωτικά, θα γίνει ο επόμενος τουριστικός προορισμός για τα επόμενα πενήντα χρόνια!»


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: