Αρθρογραφία
Εθνικές Απειλές: Ο Κίνδυνος Καραδοκεί Σε Κενά Εξουσίας
Εκείνοι που αδιαφορούν για τα υπαρξιακά προβλήματα της πατρίδας μας πιθανόν να μιλήσουν για κινδυνολογία. Αλλά δεν είναι! Είναι η ιστορική πραγματικότητα, παλαιότερη και πρόσφατη. Και είναι γνωστό πως λαός που δεν γνωρίζει την Ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. Τα τελευταία χρόνια έχει προστεθεί και κάτι ακόμη: Λαός που δεν βλέπει τις μεγάλες πολεμικές και γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή του – και μάλιστα την ώρα που απειλείται ανοιχτά – είναι καταδικασμένος να ζήσει ακόμη πιο δύσκολες και επικίνδυνες ώρες.
Για την Ελλάδα η ανάγκη να υπάρχει κυβέρνηση μετά από εκλογές ήταν και παραμένει υπαρξιακή. Η δημαγωγία, η όψιμη τουρκοφαγία και ο εθνικός διχασμός οδηγούν πάντα σε μεγάλα δεινά.
Δεν πρόκειται για σενάρια επιστημονικής φαντασίας, αλλά για την ιστορική πραγματικότητα.
Από την εποχή του Δηλιγιάννη και το «Μαύρο 1897», όταν οι Τούρκοι έφτασαν μέσα σ’ ένα μήνα περίπου έξω από την Λαμία, ακούστηκε η ανατριχιαστική ιαχή «Προστατεύσατε Θερμοπύλας!» και κινδυνέψαμε να χάσουμε τη Θεσσαλία, την οποία μόλις το 1881 είχαμε απελευθερώσει.
Δεν ήταν το μοναδικό περιστατικό, αλλά ήταν το πιο εφιαλτικό!
Δεν ήταν λίγα και τα επεισόδια στην εποχή της Μεταπολίτευσης. Είχε προηγηθεί η περίοδος της χούντας, το προδοτικό πραξικόπημα, η εισβολή και η κατοχή του βόρειου τμήματος της Μεγαλονήσου.
Γιατί τελικά τίποτε δεν γίνεται εν κενώ. Όλα γίνονται σε εποχές πολιτικής ανωμαλίας, πολιτικής αστάθειας και οικονομικών κρίσεων.
Χαρακτηριστική η περίπτωση της κρίσης στα Ίμια, που ξεκίνησε στις 25 Δεκεμβρίου 1995 και κατέληξε με δραματικό τρόπο – και την απώλεια τριών ηρωικών αεροπόρων μας – στις 29 Ιανουαρίου 1996.
Εκείνη την περίοδο, ο Ανδρέας Παπανδρέου νοσηλευόταν (από τις 20 Νοεμβρίου 1995) στο Ωνάσειο. Ουσιαστικά δεν υπήρχε πρωθυπουργός, ούτε κυβέρνηση που θα αντιδρούσε άμεσα. Όλοι στο ΠΑΣΟΚ ασχολούνταν με την μάχη της διαδοχής.
Στις 29 Δεκεμβρίου 1995, η Άγκυρα εξέδωσε ρηματική διακοίνωση σύμφωνα με την οποία οι δύο βραχονησίδες των Ιμίων αποτελούν… τουρκικό έδαφος. Μέσα στη γενική σύγχυση της ακυβερνησίας, το ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών απάντησε με καθυστέρηση στις… 9 Ιανουαρίου 1996.
Τελικά, ο Ανδρέας Παπανδρέου παραιτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου και μόνο τότε, στις 16 Ιανουαρίου, το υπουργείο των Εξωτερικών ζήτησε από το υπουργείο Άμυνας αυξημένη επιτήρηση στην περιοχή!
Πρωθυπουργό, τον Κώστα Σημίτη, αποκτήσαμε στις 19 Ιανουαρίου 1996. Στο μεταξύ, όλα είχαν δρομολογηθεί. Στις 29 Ιανουαρίου τουρκικά πολεμικά πλοία εισήλθαν στα εθνικά χωρικά ύδατα και έφτασαν στα Ίμια. Ακολούθησαν τα γνωστά δραματικά γεγονότα, με την Ελλάδα και την Τουρκία να φθάνουν ένα βήμα πριν από τον πόλεμο.
Οι προκλήσεις συνεχίστηκαν, με αποκορύφωμα την περίοδο της εισόδου της Κύπρου στην ΕΕ και την απόφαση της Κύπρου, το 2011, να προχωρήσει σε έρευνες για υδρογονάνθρακες. Το Μπαρμπαρός εισέβαλε στην κυπριακή ΑΟΖ, ενώ η Ελλάδα είχε ήδη μπει στα μνημόνια και στην πολιτική αστάθεια, που οδήγησε στις αναρίθμητες παραβιάσεις το 2010, το 2011 και το 2012.
Η μεγαλύτερη έξαρση παρατηρήθηκε στις διπλές εκλογές του 2012. Και συνεχίστηκαν στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, με Τούρκους αξιωματούχους να λένε πως… η Ελλάδα δεν κάνει πια αερομαχίες, διότι δεν έχει καύσιμα για τα αεροπλάνα της.
Συμπέρασμα: Η ανάγκη να υπάρχει κυβέρνηση μετά τις εκλογές, χωρίς περιπέτειες, απόπειρες σχηματισμού ετερόκλητης κυβέρνησης και επαναλαμβανόμενες εκλογικές αναμετρήσεις είναι υπαρξιακή…
