Αρθρογραφία


Η Αντίσταση στην Νέα Σμύρνη της Κατοχής του '40

Κωνσταντινίδης Παναγιώτης | 19/10/2014

Συνεχίζοντας στο πνεύμα των πολιτισμικών μας και ιστορικών μας αναζητήσεων και ερχόμενοι όλο και πιο κοντά στον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου 1940,έχουμε να αναφέρουμε άλλο ένα περιστατικό ιστορικού γεγονότος που αφορά τον Δήμο μας.
Την εκτέλεση από τους Γερμανούς στρατοκράτες κατακτητές, 114 Νεοσμυρνιωτών που στο αήθες και σύνηθες πνεύμα της «Αρείας φυλής», των αντιποίνων,  συγκέντρωσαν και εκτέλεσαν με την βοήθεια ομοϊδεατών τους Ελλήνων Ταγματασφαλιτών.
Βλέπετε, στην πατρίδα μας, συνήθως όλο και κάποιοι πρόθυμοι υπάρχουν που  αντί να δούν με σύμπνοια και συμπόρευση τους δικούς τους συμπατριώτες, προτιμούν να συνεργαστούν με εχθρούς της πατρίδας μας . Βλέπετε, «ἙΦΙΑΛΤΕΣ»υπήρχαν πάντα στην πατρίδα μας, από τα αρχαία χρόνια, εως σήμερα!
Απώτερος στόχος όμως του άρθρου μας, δεν είναι να οξύνουμε αισθήματα και να ξυπνήσουμε αντιπαλότητες.
Θέλουμε ειλικρινά, να αναδείξουμε την ιστορία αυτού του τόπου.
Ιστορία που σίγουρα αξίζει, όλοι μας να γνωρίζουμε και να διδασκόμαστε.
Το γνωστό ονομαζόμενο ως «ΜΠΛΟΚΟ ΤΟΥ ΦΑΡΟΥ» που έγινε 9 Αυγούστου του 1944 στην πλατεία Φάρου, εκεί που ενώνονται τρείς Δήμοι: Αθηνών από την πλευρά του Νέου Κόσμου, Δάφνης και Νέας Σμύρνης.
 Έγινε αφού είχαν προηγηθεί στην ίδια περιοχή προσπάθειες των Γερμανών κατακτητών να πιάσουν δεκαεπτά ΕΛΑΣίτες στο πρώτο μπλόκο που είχε γίνει στις 5 Ιανουαρίου 1944.
Οι Γερμανοί, είχαν ακόμα μία φορά πάθει παράκρουση με την σθεναρή αντίσταση του Ελληνικού λαού που δεν τους άφηνε σε ησυχία και που δεν δεχόταν ότι μπορούσε να ζεί κατακτημένος και δούλος τους. Έτσι είχαν επιδοθεί σε απανωτές οργανωμένες κινήσεις εναντίον των αντιστασιακών. Στις 9 Αυγούστου εμφανίστηκαν οργανωμένα, να αποκλείουν περιφερειακά την περιοχή που τους ενδιέφερε να φτάσουν και εν όσω ήδη είχαν πάλι επιτεθεί μόλις την προηγούμενη, 8 Αυγούστου 1944 στον Βύρωνα, με αφορμή την κηδεία άλλων αντιστασιακών που είχαν σκοτώσει σε προηγούμενη εμπλοκή .
Αφού κινήθηκαν στους βασικούς οδικούς άξονες της Συγγρού και της Βουλιαγμένης, άρχισαν να κλείνουν τον κλοιό ,χωρίς να δώσουν ευκαιρία στους σκοπούς να αντιληφθούν ποιος ήταν ο πραγματικός τους σκοπός.
Μεγάλος ο αριθμός των στρατιωτών που συντόνισαν για αυτόν τον λόγο. Περίπου 2500 με 3000 Ναζί στρατιώτες και Έλληνες ταγματασφαλίτες και Ιταλοί Φασίστες.
Ως τις 4.30 ξημερώματα , είχαν βρεθεί στις υπολογιζόμενες θέσεις τους και άρχισαν να καλούν σε συγκέντρωση, με άμεση ποινή θανάτου όποιον δεν υπάκουε, από 15 ως και 60 ετών.
Ο κλοιός περιελάμβανε τις περιοχές : Νέο Κόσμο, Δουργούτι (περιοχή προσφυγικών πολυκατοικιών Νέου Κόσμου), Κατσιπόδι (σημερινή περιοχή Δάφνης), Φάρο, Άνω Νέα Σμύρνη, το τμήμα  που βρισκόταν ανάμεσα Αρτάκης και Αγίας Σοφίας μέχρι το νεκροταφείο και του μεγάλου ρέματος προς το Μπραχάμι και μέρος του Άι Γιάννη.
Αφού μάζεψαν περί τις 3000 ανθρώπους, στις 9 το πρωί έλαβαν δράση  οι τουβαλοκουκουλοφόροι οι οποίοι έδειχναν τους συμπατριώτες τους που τους παρελάμβαναν οι Γερμανοί και τους πέρναγαν στην ΕΘΕΛ και τους εκτελούσαν άμεσα! Όποιος όμως κατά την διαδικασία υποδείξεως ,τολμούσε να μην κυττάει κατάματα τον δοσίλογο, εκτελούνταν επί τόπου! Παράλληλα από τους ένθερμους Έλληνες βοηθούς των Γερμανών κατακτητών, έπεφτε και το ανάλογο ξύλο με τους υποκόπανους των όπλων τους . Όμως δεν ήσαν μόνο αυτοί που εκτελέστηκαν εκεί. Όσοι γλύτωσαν την επιλογή εκτέλεσης, έγιναν  όμηροι ,οι οποίοι,  άλλοι κατέληξαν στο Χαϊδάρι ,άλλοι στο Γουδί και άλλοι μεταφέρθηκαν στην Γερμανία στα στρατόπεδα [όχι συγκέντρωσης όπως έχουμε, απόλυτα λαθεμένα μάθει να τα ονομάζουμε, αλλά πραγματικά] εξόντωσης και δουλικής καταναγκαστικής εργασίας.
Εργασίας που οι σημερινοί Γερμανοί, ουδέποτε δέχτηκαν να καταθέσουν ως οφειλόμενα ,όπως και το καταναγκαστικό δάνειο, αλλά και την καταναγκαστική ως εξόντωσης εργασία στην οποία υπέβαλλαν τους Έλληνες αιχμαλώτους τους. Μηδέποτε σεβόμενοι το διεθνές δίκαιο περί συμπεριφοράς απέναντι σε αιχμαλώτους.
Και να πούμε ακόμα κάτι που πρέπει να μαθαίνουν οι συμπολίτες μας, ότι κατά μία άλλη προσφιλή τους συνήθεια , έβαλαν και φωτιά στον συνοικισμό από την οποία δεν γλύτωσαν την ζωή τους , ιδίως πολλοί ηλικιωμένοι. Επισημαίνουμε ακόμη το γεγονός ότι οι Αρμένιοι κάτοικοι της περιοχής είχαν τα περισσότερα θύματα.
Ολόκληρη η περιοχή, εκτός από Δουργούτι, ονομαζόταν επίσης και «Τα Αρμένικα». Τιμώντας τους νεκρούς, θύματα των κατακτητών, μέρες που έρχονται, τους αφιερώνουμε αυτό το άρθρο, για να μαθαίνουν οι νεώτεροι και να εκτιμούν την έννοια της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Κλείνοντας, να πούμε πως ο ΠΟΛΕΜΟΣ, είναι η  πιο ανήθικη πράξη .
Η ζωή, είναι το υπέρτατο αγαθό μαζί με την Ελευθερία και την αξιοπρέπεια και αυτό πρέπει να το διδασκόμαστε μέσα από την γνώση της ιστορίας μας. Και διαθέτουμε μεγάλη στην Νέα Σμύρνη.
Ας μην την ξεχνάμε και ας την αναδεικνύουμε.
Εβδομήντα σχεδόν χρόνια αργότερα ποιος θυμάται τι είχε συμβεί στο Φάρο; Οι περισσότεροι πρωταγωνιστές του Μπλόκου δεν υπάρχουν εδώ και καιρό, ενώ τα τελευταία χρόνια έφυγαν από τη ζωή και οι τελευταίοι που επέστρεψαν από τα στρατόπεδα της Γερμανίας.
Μένει απλώς ένα μικρό μνημείο στην Πλατεία του Φάρου, που ίσως οι περισσότεροι και κυρίως νέοι δημότες δεν ξέρουν ούτε γιατί βρίσκεται εκεί.  

 


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: