
Αναμνήσεις
Γράφει ο Ιωάννης Ρήγας-Μέλος ΕΣΗΤΛΣΥΜ

Ντόρος έγινε το τελευταίο διάστημα για γνωστό κατάστημα εστίασης που επιστρέφει μετά από 20 χρόνια στην πλατεία Νέα Σμύρνης.
Αυτό μου έδωσε ένα ερέθισμα να αναπολήσω λίγο τα παιδικά μας χρόνια. Ένα φλασμπακ στα χρόνια της αθωότητας, εκείνα τα χρόνια που πολλοί τα ξέχασαν σαν μην τα ζήσανε ποτέ, σαν να γεννήθηκαν κατευθείαν "μεγάλοι"...
Πέρασαν πολλά χρόνια λοιπόν και στην "Πλατεία" αλλάξανε πάρα πολλά... Μαγαζιά άνοιξαν που άντεξαν στο χρόνο, μαγαζιά έκλεισαν βίαια στη δίνη της καραντίνας από το γνωστό πια σε όλους μας κορονοϊο, αναμορφώθηκε μεγάλο μέρος της πλατείας από τη δημοτική αρχή, κάνοντας την έτσι ακόμα πιο προσιτή και ελκυστική για τις οικογένειες, τα άτομα τρίτης ηλικίας, προπάντων για τα παιδιά και φυσικά όλους εκείνους τους επισκέπτες και περαστικούς.
Οι παλαιές γενιές μεγάλωσαν και γίναν οι σημερινοί 40αρηδες. Περπατάω την πλατεία για να πάω στη δουλειά μου ή κάνω βόλτες τα όμορφα ηλιόλουστα πρωινά του Σαββάτου, η ακόμα ακόμα να κάτσω να πιω ένα ποτό ή να φάω ένα γρήγορο γεύμα. Κάπου εκει λοιπόν βλέπω τον εαυτό μου να παίζει με τα άλλα παιδιά κοντά στο σιντριβάνι φωνάζοντας ουρλιάζοντας και πέφτοντας κυνηγώντας μια μπάλα με ματωμένα γόνατα και ξανά πάλι όρθιος. Άλλη φορά βλέπω τον εαυτό μου να προσπαθεί να ανέβει τη γνωστή πυραμίδα και να κρατηθεί όσο πιο ψηλά μπορεί πλησιάζοντας όλο και πιο κοντά τον ουρανό και τα όνειρα του...
Και αργά το βράδυ να επιστρέφουμε για το σπίτι μας ανανεώνοντας το ραντεβού για παιχνίδι την επόμενη φορά. Σε εκείνα τα χρόνια λοιπόν είδα τις ανέμελες στιγμές μου κάνοντας ένα ταξίδι πίσω στα παλιά γνωστά μέρη που αλλάξανε με την πάροδο του χρόνου αλλά δεν άλλαξανε και δεν έσβησαν ποτέ οι αναμνήσεις μο
